عمیر بن عدی بن خرشه
‘’‘عمیر بن عدی بن خرشه’‘’، صحابی شجاع و فداکار پیامبر اکرم ﷺ، در سال دوم هجری در جریان عملیاتی برای از میان برداشتن عصماء بنت مروان، زنی یهودی که با اشعار و ناسزا، مسلمانان و پیامبر را مورد اهانت قرار میداد، به هدف خود دست یافت؛ این واقعه با گفتار حکیمانه پیامبر، «لا ینتطح فیها عنزان»، که نخستین مَثَل در اسلام بهشمار میرود، همراه شد.
سریه عمیر بن عدی
در سال دوم هجری، عملیاتی (سریه) توسط عمیر بن عدی انجام شد تا با آزارهای عصماء بنت مروان مقابله کند. عصماء زنی یهودی بود که همواره با سرزنش و سرودن اشعار، مسلمانان را مورد توهین قرار میداد و نسبت به رسول خدا جسارت میورزید. عمیر در شب به خانه وی نفوذ کرد؛ در حالی که فرزندان یتیم عصماء گرد او بودند و او مشغول شیر دادن به کودکش بود، عمیر برای انجام مأموریت، کودک را کنار زد و با شمشیر به سینه او ضربه زد که تیغه از پشت بیرون آمد و وی جان سپرد.[۱]
بازگشت و کلام پیامبر
پس از انجام مأموریت، عمیر به سمت مدینه بازگشت و توانست نماز صبح را در کنار پیامبر اسلام بهجا آورد. هنگامی که پیامبر از او پرسید که آیا دختر مروان را کشته است یا خیر، عمیر پاسخ مثبت داد. در این هنگام، پیامبر اکرم ﷺ با بیان عبارت «لا ینتطح فیها عنزان» (دو بز بر سر کشته او شاخ بشاخ نشوند)، بر بیارزش بودن اعمال و جایگاه آن زن تأکید کرد؛ به این معنا که ارزش او چنان ناچیز است که حتی دو حیوان بیمقدار نیز بر سر او نزاع نمیکنند. این عبارت، نخستین مَثلی بود که پیامبر اسلام در زبان راند.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عمیر بن عدی بن خرشه». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.