موتم الاشبال

‘’‘عیسی، ابن زید بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب (ع)’‘’، مکنی به ابویحیی و ملقب به ‘’‘موتم الاشبال’‘’ (یتیم‌کنندهٔ بچه‌شیران)، از رجال علوی بود که به همراهی محمد بن عبدالله (نفس زکیه) بر منصور عباسی خروج کرد و پس از کشته‌شدن محمد و برادرش ابراهیم، از ادامه‌ی شورش خودداری نمود و تا پایان عمر مخفیانه در کوفه زیسته و در سال ۱۶۸ هجری درگذشت.

زندگی و علت لقب

عیسی، پسر زید بن پسر حسین بن عَلْل بابی طالب (ع) است. او مکنی به ابویحیی و ملقب به موتم الاشبال بود. سبب لقبش این است که ماده شیری را کشت؛ از این رو او را یتیم‌کنندهٔ بچه شیران نامیدند. تولد و پرورشش در مدینه بود، و به همراهی محمد بن عبدالله (النفس الز کیه‌) به مخالفت با منصور عباسی خروج کردند. چون محمد و برادرش ابراهیم به قتل رسیدند، پیشوایی خروج‌های به می‌سپار شد اما او به واسطه عدم اعتماد بر یارانش، از ادامهٔ شور خودداری کرد و به کوفه شرش گرفت و تا آخر عمر تغییره ای در آنجا بسر برد و به سال ۱۶۸ ق درگذشت.

شهادت و پانویس و درگذشت

عمر و در ادامه تا آخر فقدت … ==

پایان‌نویس

این مدخل از لید با نام «عیسی»، ستون مخِوان و منطبق با متای مدرک، زنده شد.