عیینه بن عبدالرحمن مهلبی
‘’‘عیینه بن عبدالرحمن مهلبی’‘’، مکنی به ابوالمنهال، از لغویان و محدثان سدههای نخستین اسلامی و از شاگردان خلیل بن احمد بود که معلمی و تأدیب عبدالله بن طاهر را بر عهده داشت و آثاری در نوادر و شعر به نگارش درآورد.
زندگی و جایگاه علمی
عیینه بن عبدالرحمن مهلبی، مکنی به ابوالمنهال، لغوی و محدث و از شاگردان خلیل بن احمد بود. وی سمت معلمی و تأدیب امیر ابوالعباس عبدالله بن طاهر بن حسین را بر عهده داشت و همراه وی به نیشابور آمد و در همانجا درگذشت.[۱]
آثار و روایات
احادیثی از عیینه بن عبدالرحمن مهلبی نقل شده است. وی همچنین صاحب آثاری از جمله کتابی در نوادر و کتابی در شعر بوده است.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عیینه بن عبدالرحمن مهلبی». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.