غالب بن عبدالله بن مسعر کلبی
‘’‘غالب بن عبدالله بن مسعر کلبی لیثی’‘’، از صحابه، فرماندهان نظامی و کارگزاران بود که در سال فتح مکه برای هموار ساختن مسیر پیشاپیش فرستاده شد و در سال هشتم هجری فرماندهی سریهای پیروزمندانه به سوی قبیلهٔ بنیملوح را بر عهده داشت.
زندگی و جایگاه
غالب بن عبدالله بن مسعر کلبی لیثی، از فرماندهان، صحابه و کارگزاران به شمار میرفت. پیامبر (ص) در سال فتح مکه او را پیشاپیش فرستاد تا راه را هموار سازد.[۱]
سریه به سوی بنیملوح
در سال هشتم هجری، رسول خدا (ص) غالب را در رأس سپاهی به سوی قبیلهٔ بنیملوح اعزام کرد. در میان راه، مسلمین فردی از آن قبیله به نام حارث بن برصاء را دستگیر کردند؛ وی ادعا کرد برای پذیرش اسلام آمده است، اما سپاهیان او را به عنوان احتیاط بازداشت کرده و غالب به نگهبان سپرد که اگر حرکتی علیه آنان کرد او را بکشد.[۲] سپاه پس از عصر به کَدید رسید و غالب به یکی از یاران خود به نام جندب جهنی دستور داد به دیدهبانی بپردازد. جندب بر تپهای مشرف بر قبیله کمین کرد؛ یکی از افراد قبیله دو تیر به سوی او افکند که به پهلو و کتفش اصابت کرد، اما جندب بیحرکت ماند و تیرها را بیرون کشید تا حضور مسلمانان فاش نشود. پس از آرامش یافتن قبیله در شب، مسلمانان حملهای غافلگیرانه انجام دادند، جمعی از آنان را کشتند و احشامشان را به غنیمت گرفته و به سوی مدینه بازگشتند. افراد قبیله به تعقیب آنان پرداختند، اما با بارش ناگهانی باران و پر شدن دره از سیلاب، راه پیگرد مسدود شد و سپاه به سلامت به مدینه رسید.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «غالب بن عبدالله بن مسعر کلبی». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.