فضل بن دکین
فضل بن دکین، فضل بن دکین بن حماد، مکنی به ابونعیم، از محدثان و حافظان حدیث و از مردم کوفه بود. او از بزرگان مشایخ بخاری و مسلم و پیرو مذهب امامی بود و فرقه دکینیه به او منسوب شده است. فضل بن دکین در ماجرای خلق قرآن در برابر دیدگاه مأمون عباسی، حدوث قرآن را پذیرفت و در سال ۲۱۹ق درگذشت.
زندگی
فضل بن دکین بن حماد، تیمیالولاء، مکنی به ابونعیم، از محدثان و حافظان حدیث و از مردم کوفه بود و از بزرگان شیوخ بخاری و مسلم بهشمار میرفت. در منبع، او پیرو مذهب امامی معرفی شده و فرقه دکینیه نیز به او منسوب شده است.[۱]
دیدگاه درباره خلق قرآن
در روزگار فضل بن دکین، مأمون عباسی مسئله خلق قرآن را مطرح کرده بود و دانشمندان عصر را درباره آن میآزمود. بر اساس گزارش منبع، مأمون قائلان به قدم قرآن را میپذیرفت و قائلان به خلق و حدوث آن را شکنجه یا اعدام میکرد. والی کوفه فضل بن دکین را احضار کرد و درباره این مسئله از او پرسید. فضل در پاسخ گفت که در شهر کوفه بیش از هفتصد استاد را، از اعمش به بعد، درک کرده و همه آنان میگفتند قرآن سخن خدا و حادث است. او همچنین گفت که گردن او که در راه سخن حق فدا شود، از دکمهای که بر آن بسته شده، ارزانتر و بیارزشتر است.[۲]
وفات
فضل بن دکین در سال ۲۱۹ق درگذشت.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «فضل بن دکین». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.