غش
غش در لغت و اصطلاح اسلامی به معنای تقلب، تزویر، خیانت و آمیختن کالای مرغوب با جنس نامرغوب به گونهای است که خریدار متوجه آن نشود و در روایات اسلامی به شدت نکوهش و از گناهان بزرگ شمرده شده است.
مفهومشناسی
غش به تقلب، تزویر، خیانت و مخلوط کردن جنس مرغوب با کالای نامرغوب بدون آگاهی مشتری اطلاق میشود.[۱]
در روایات اسلامی
بر پایه روایات، محمد، پیامبر اسلام به مردی خواربارفروش درباره یکسان بودن کیفیت بخشهای رویی و زیرین کالا تذکر داد و اعلام کرد هر کس به مسلمانی غش روا دارد مسلمان نیست. همچنین در گزارشی آمده است که وی با مشاهده انبوهی از گندم در دکان یک گندمفروش و به راهنمایی جبرئیل، دست خود را به زیر گندمها برد و دریافت که فروشنده جنس نامرغوب را در زیر پنهان کرده است؛ سپس به او متذکر شد که به دین خود خیانت ورزیده و با مسلمانان به فریب و غش رفتار کرده است.[۲]
در حدیثی دیگر از محمد نقل شده است که هر کس در خرید و فروش به مسلمانی غش کند از جامعه مسلمانان نیست و در روز قیامت با یهود محشور میشود، زیرا آنان بیش از دیگران در پی فریب دادن مسلمانان هستند.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «غش». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.