شیخ عباس قمی
شیخ عباس قمی از عالمان، محدثان و نویسندگان برجسته شیعه بود. او با نگارش آثار فراوان در زمینه حدیث، تاریخ و ادعیه، از مشهورترین محدثان شیعه در دوره معاصر بهشمار میآید.
زندگی
شیخ عباس بن محمدرضا بن ابوالقاسم قمی در ([قم)] متولد شد و تحصیلات مقدماتی خود را در همان شهر فرا گرفت. در سال ۱۳۱۶ق به ([نجف)] رفت و از محضر ([میرزا حسین نوری)] بهره برد. پس از درگذشت استادش در سال ۱۳۲۰ق به قم بازگشت، سپس مدتی در ([مشهد)] اقامت کرد و سرانجام دوباره به نجف رفت و در سال ۱۳۵۹ق در همان شهر درگذشت.[۱]
== آثار == از شیخ عباس قمی حدود سی کتاب بر جای مانده است که از مشهورترین آنها عبارتاند از:[۲]
- سفینة البحار
- منتهی الآمال
- بیت الأحزان
- تحفة الأحباب
- مفاتیح الجنان
- فوائد الرضویة
- نفس المهموم
- نفثة المصدور
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «شیخ عباس قمی». \(\[دایرةالمعارف جامع اسلامی\)]. تهران: آرایه.