بدون جعبه اطلاعات
بدون تصویر

قاسم بن علاء

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۰۸ توسط Islambot (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «'''قاسم بن علاء'''، از اهل آذربایجان و بنا بر نقل ابن‌طاووس، از وکلای ناحیه مقدسه بود. کلینی نیز روایاتی از او نقل کرده است. قاسم بن علاء امام هادی و حسن عسکری را ملاقات کرده بود و بنا بر نقلی، نامه‌های حجت بن الحسن از طریق محمد بن عثما...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

قاسم بن علاء، از اهل آذربایجان و بنا بر نقل ابن‌طاووس، از وکلای ناحیه مقدسه بود. کلینی نیز روایاتی از او نقل کرده است. قاسم بن علاء امام هادی و حسن عسکری را ملاقات کرده بود و بنا بر نقلی، نامه‌های حجت بن الحسن از طریق محمد بن عثمان عمری و حسین بن روح به دست او می‌رسید. او در سرزمین ران، میان مراغه و زنجان، درگذشت.

زندگی

قاسم بن علاء از اهل آذربایجان بود. ابن‌طاووس او را از وکلای ناحیه مقدسه دانسته است و کلینی نیز روایاتی از او نقل کرده است. قاسم بن علاء در سرزمین ران، میان مراغه و زنجان، درگذشت.[۱]

دیدار با امام هادی و امام عسکری

محمد بن احمد صفوانی نقل کرده است که قاسم بن علاء را در ۱۱۷ سالگی دیده و او در ۸۰ سالگی نابینا شده بود. قاسم بن علاء امام هادی و حسن عسکری را ملاقات کرده بود و هفت روز پیش از درگذشتش بار دیگر بینایی خود را به دست آورد. صفوانی می‌گوید در همان روز در شهر ران نزد او بوده است.[۲]

نامه‌های ناحیه مقدسه

قاسم بن علاء پیوسته نامه‌های ناحیه مقدسه را از طریق محمد بن عثمان عمری و پس از او حسین بن روح نوبختی دریافت می‌کرد. حدود دو ماه گذشت و نامه‌ای از ناحیه مقدسه به او نرسید. روزی که صفوانی نزد او بود و مشغول صرف غذا بودند، دربان آمد و به قاسم مژده داد که پیک عراق رسیده است. قاسم شادمان شد، رو به قبله کرد و سجده شکر به جای آورد. در این هنگام مردی میان‌سال و کوتاه‌اندام وارد شد که توبره‌ای بر دوش داشت و از ظاهرش معلوم بود که پیک است. قاسم او را در آغوش گرفت، توبره را از دستش گرفت، آب و طشتی حاضر کرد، دست او را شست و وی را در کنار خود نشاند.[۳]

پس از صرف غذا و شستن دست‌ها، پیک نامه‌ای را از توبره بیرون آورد و به قاسم داد. قاسم نامه را بوسید و آن را به کاتب خود، ابن ابی‌سلمه، سپرد. کاتب شروع به خواندن نامه کرد و در بخشی از آن توقف کرد و آثار اندوه در چهره‌اش پدیدار شد. قاسم پرسید آیا خبر بدی است و آیا مطلبی درباره او در نامه آمده است. کاتب پاسخ داد که چیزی که موجب ناراحتی او باشد در نامه نیست. قاسم دوباره پرسید پس موضوع چیست و کاتب گفت در نامه خبر داده شده است که قاسم چهل روز پس از رسیدن نامه از دنیا خواهد رفت و همچنین هفت قطعه جامه برای او فرستاده شده است.[۴]

قاسم پرسید آیا در نامه خبر داده شده است که با دین سالم از دنیا خواهد رفت. کاتب پاسخ مثبت داد. قاسم خندید و گفت پس از این همه عمر، دیگر چه آرزویی می‌توانستم داشته باشم. سپس پیک برخاست و جامه‌هایی را که در دستمالی پیچیده بود از توبره بیرون آورد و به قاسم داد. قاسم در آن هنگام جامه‌ای را که امام هادی به او داده بود بر تن داشت.[۵]

چهل روز گذشت و قاسم بن علاء شبی پس از طلوع فجر درگذشت. علی بن جحدر مراسم غسل و تدفین او را بر عهده گرفت. پس از مدتی کوتاه، تسلیت‌نامه‌ای از ناحیه مقدسه برای فرزندش حسن رسید.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «قاسم بن علاء». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.