قاسم موتمن
قاسم مؤتمن، از پسران هارون‌الرشید و برادر امین و مأمون بود. هارون‌الرشید او را به ولایت‌عهدی منصوب و به لقب مؤتمن ملقب کرد. او در دوره حکومت هارون و مأمون در مناطقی از قلمرو خلافت عباسی حکومت داشت و در نهایت در بغداد درگذشت.
زندگی
قاسم مؤتمن، از پسران هارون‌الرشید و برادر امین و مأمون بود. هارون‌الرشید او را پس از دو برادرش به ولایت‌عهدی منصوب کرد و به لقب مؤتمن ملقب ساخت. هارون در سال ۱۸۶ق جزیره، ثغور و عواصم را به نام او، که در آن هنگام جوان بود و در دامان عبدالملک بن صالح پرورش می‌یافت، از قلمرو حکومت خود جدا کرد. مأمون نیز درباره امور این بخش‌ها که به نام مؤتمن از قلمرو حکومت هارون جدا شده بود، نظر داشت.[۱]
هارون‌الرشید در سال ۱۹۲ق، برای آزمایش، قاسم را به حکومت رقه برگزید. پس از مرگ هارون‌الرشید و رسیدن امین به حکومت و خلافت، امین قاسم را در سال ۱۹۳ق از حکومت جزیره عزل کرد، اما حکومت قنسرین و عواصم را برای او باقی گذاشت.[۲]
با شدت گرفتن مخالفت و مبارزه امین و مأمون، قاسم نزد برادر خود مأمون به خراسان رفت. مأمون در سال ۱۹۷ق او را به گرگان فرستاد و قاسم در آنجا ماند. پس از کشته شدن امین در سال ۱۹۸ق، مأمون قاسم را از ولایت‌عهدی خلع کرد و فرمان داد که دیگر نام او در خطبه منابر برده نشود.[۳]
قاسم مؤتمن در زمان حکومت مأمون در بغداد درگذشت.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «قاسم مؤتمن». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.