ابوبکر بن سعد زنگی

ابوبکر بن سعد بن زنگی، پنجمین اتابک سلغری فارس بود. او به زمان پدرش، هفت سال در زندان بود و پس از مرگ سعد در ۶۲۳ ه.ق به جای پدر نشست و بعضی جزایر خلیج و چند شهر از هندوستان را به دست گرفت و ضمیمه ملک فارس کرد. او با اوگتای قاآن ایلخان مغول از در اطاعت و انقیاد درآمد و خراجی بپذیرفت و فارس را از قتل و نهب مغولان صیانت نمود و اوگتای به وی لقب قتلغ‌خان یعنی «پادشاه سعید» داد. او ممدوح سعدی شاعر مشهور است و بوستان و گلستان را سعدی، به نام او کرده است.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ابوبکر بن سعد بن زنگی». دایره‌المعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.