مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
مختصات: ۳۸°۲۶′۱۴″ شمالی ۴۸°۵۲′۱۳″ شرقی / ۳۸٫۴۳۷۲۲°شمالی ۴۸٫۸۷۰۲۸°شرقی / 38.43722; 48.87028

مسجد جامع آستارا

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۰ توسط Shahroudi (بحث | مشارکت‌ها) (ابرابزار)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مسجد جامع آستارا
دین
فرقهتشیع
هیئت حاکمههیئت امنا
مکان
مکانآستارا - نرسیده به چهارراه حکیم نظامی غربی
مختصات
معماری
بنیان‌گذاری۱۲۸۲ قمری/ ۱۸۶۵ میلادی
مناره(ها)۲

مسجد جامع آستارا یکی از مهم‌ترین، قدیمی‌ترین مساجد آستارا که در مرکز شهر واقع شده است، بنای مسجد در سال ۱۲۸۲ قمری بنیان‌گذاری شده و در سال‌های اخیر مصلای نمازجمعه و مسجد پس از نوسازی دوم ادغام گشتند.

پیشینه

مسجد جامع آستارا در سال ۱۲۸۲ قمری معادل با ۱۸۶۵ میلادی پس از دایرشدن اداره گمرکات و اجتماع مردم در شهر؛ به طبع آن ایجاد بازار، صادرات و واردات با معاشرت اهالی شهر و برادران کریم زاده، عباس‌زاده، حاجی حسین، آل قنبر، اصغرزاده، علی اوف تبریزی و بسیاری از تجار عصر با راهنمایی روحانیت عصر حاجی صفر شیروانی احداث گردید.[۱]

تاریخچه

گفته شده که چوب آلات مسجد را از حیاط محوطه‌اش بریده‌اند. در محوطه این مسجد قبرستان کوچکی نیز موجود بوده که سنگ قبرها تراشیده و منقش به تیر و کمان می‌بودند، که دوران صفوی را تداعی می‌کرد. آجرهایی که در ساخت بنا به کار برده شده، به کل از لنکران با ارّابه‌های گاومیش آورده‌اند. پس از ساخت و در دوران اولیه حیاط مسجد، ملاعلی ملک الشعرا (بنی علی) و عبدالرزاق کریمی سال‌ها در این مکان به تدریس علوم دینی و اسنادنویسی مشغول بوده‌اند. در حیاط مسجد در سمت جنوبی سنگ سیاهی به اندازه یک گوساله و منقش موجود است. (عنو داشی) که به سوراخ آن نذری می‌دادند.[۲]

مرمت و بازسازی

مسجد جامع دو سال پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران تجدید بنا گشته است.[۳]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • نعمت‌اللهی، بهروز (۱۳۸۱). تاریخ جامع آستارا و حکام نمین. اردبیل: انتشارات شیخ صفی‌الدین. شابک ۹۶۴-۶۸۲۲-۱۲-۶.