عقبه بن ابیمعیط
عقبه بن ابیمعیط، با نام اصلی عقبه بن ابان بن ذکوان بن امیه بن عبدشمس، از سران قریش در دوره جاهلیت و از مخالفان محمد در آغاز اسلام بود. او به آزار مسلمانان شناخته میشد و پس از اسارت در غزوه بدر کشته شد. در برخی گزارشها، او نخستین فردی دانسته شده است که در اسلام به دار آویخته شد.
زندگی
عقبه بن ابیمعیط، یکی از سران عرب در صدر اسلام بود که اسلام را نپذیرفت و به مخالفت با آن پرداخت. او در جنگ بدر، در دسته مقابل محمد بود و کشته شد. پسر او ولید در هنگام فتح مکه در ۸ هجری/۶۳۰ میلادی مسلمان شد و یکی از سران مهم مسلمانان بود تا آنکه در ماجرای فتنه دوم، به جبهه معاویه پیوست.[۱] عقبه، مکنی به ابوالولید و مشهور به ابن ابیمعیط، از پیشروان قریش در جاهلیت بود. او در آغاز ظهور اسلام، مسلمانان را آزار میداد. بر پایه نقلی از ابنعباس، آیه «وَیَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى یَدَیْهِ» درباره عقبه و دوست نزدیکش ابی بن خلف نازل شده است.[۲]
گفتهاند عقبه پس از بازگشت از سفری، مهمانیای ترتیب داد و محمد را نیز دعوت کرد. محمد پذیرش دعوت را به گفتن شهادتین از سوی عقبه مشروط کرد و پس از آن در مهمانی حاضر شد. هنگامی که ابی بن خلف از سفر بازگشت، عقبه را به سبب این کار سرزنش کرد. عقبه توضیح داد که گفتن شهادتین برای پذیرفتن دعوتش بوده است، اما ابی بن خلف از او خواست نزد محمد برود و رفتاری توهینآمیز انجام دهد. در این گزارش، عقبه به سوی محمد آب دهان انداخت و محمد نیز درباره سرانجام او گفت تا زمانی که در مکه است آسیبی نمیبیند، اما پس از خروج از آن کشته خواهد شد.[۳]
اسارت و مرگ
عقبه بن ابیمعیط در غزوه بدر به اسارت مسلمانان درآمد و به فرمان محمد کشته شد. ابی بن خلف نیز در نبردی دیگر به دست محمد کشته شد.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عقبه». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
- Bosworth, .C.E (2002). "al-Walīd b. ʿUḳba". Encyclopaedia of Islam (به انگلیسی). Vol. ۱۱ (second ed.). Leiden: E. J. Brill. p. ۱۳۰.
{{cite encyclopedia}}: Unknown parameter|عنوان جلد=ignored (help)