الظاهر لإعزاز دین الله
ابوالحسن علی ظاهر بن ابیمنصور الحاکم، ملقب به الظاهر لاعزاز دین الله، هفتمین خلیفه فاطمی بود. او در ۲۷ شوال سال ۴۱۱ قمری پس از پدرش به خلافت رسید و در نیمه شعبان سال ۴۲۷ قمری، پس از پانزده سال و نه ماه و هفده روز خلافت، درگذشت. مدت عمر او سیوسه سال بود. ظاهر به نیکوسیرتی، انصاف نسبت به رعیت و خوشگذرانی شناخته میشد و پس از او پسرش المستنصر بالله به خلافت رسید.
زندگی
ابوالحسن ابن ابیمنصور الحاکم، ملقب به ظاهر لاعزاز دین الله، هفتمین خلیفه فاطمی بود. او در ۲۷ شوال سال ۴۱۱ قمری پس از پدرش به خلافت رسید و در نیمه شعبان سال ۴۲۷ قمری، پس از پانزده سال و نه ماه و هفده روز خلافت، درگذشت. مدت عمر او سیوسه سال بود. پس از درگذشت ظاهر، پسرش المستنصر بالله به خلافت رسید.[۱]
ویژگیها و اداره حکومت
ظاهر مردی نیکوسیرت، سیاستمدار، منصف نسبت به رعیت و در عین حال خوشگذران بود. اداره امور حکومت در روزگار او به وزیرش ابوالقاسم علی بن احمد جرجزائی واگذار شده بود؛ زیرا ظاهر به کفایت و امانت او اطمینان داشت.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ظاهر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.