محمد بن اسماعیل درزی
محمد بن اسماعیل دُرزی، مبلغ وابسته به دستگاه فاطمی و از چهرههای اصلی در شکلگیری دعوت دُرزیه بود. او آموزهای مبتنی بر انتقال روح در نسل پیشینیان الحاکم بامرالله مطرح کرد و به همراه حمزه بن علی مردم را به اعتقاد به الوهیت الحاکم فراخواند. دُرزی در جریان فعالیتهای تبلیغی در شام، در سال ۴۱۱ قمری کشته شد.
زندگی
محمد بن اسماعیل دُرزی، مکنی به ابوعبدالله، از داعیان و مبلغانی بود که در دوره فاطمیان مردم را به اعتقاد به الوهیت الحاکم بامرالله فرا میخواند و فرقه درزیه به نام او شناخته شده است. دربارهٔ اصلونسب او گفتهاند ایرانیالاصل بوده و در اواخر سال ۴۰۷ قمری وارد مصر شد و به خدمت الحاکم بامرالله درآمد. به دُرزی کتابی نسبت داده شده که در آن ادعا شده است روح آدم به علی بن ابیطالب منتقل شده و سپس در نسل پیشینیان الحاکم بامرالله حلول کرده و این انتقال روح نسلبهنسل ادامه یافته تا به خود الحاکم رسیده است. او در دعوت به پرستش الحاکم با حمزه بن علی زوزنی همنظر بود و گروهی از مردم به دعوت آنان پیوستند.[۱]
بر اساس برخی گزارشها، الحاکم بامرالله او را برای گسترش دعوت به شام فرستاد. گفته شده است که دُرزی در وادی تیم، نزدیک جبلالشیخ، اقامت گزید و در درگیریهایی که با مخالفان محلی داشت، در سال ۴۱۱ قمری کشته شد.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «درزی، محمد بن اسماعیل». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.