احمد بن عمر خصاف
احمد بن عمر بن مهیر شیبانی، مشهور به خصّاف، فقیه حنفی سده سوم هجری و معاصر مهتدی بالله عباسی بود که به پرهیزکاری و زندگی از دسترنج خود شهرت داشت. او آثار فقهی متعددی از جمله «احکام الاوقاف»، «الحیل» و «ادب القاضی» نوشت و در سال ۲۶۱ هجری در بغداد درگذشت.
زندگی
احمد بن عمر بن مهیر شیبانی، مشهور به خصّاف و مکنّی به ابوبکر، از فقیهان حنفی در سده سوم هجری و از معاصران مهتدی بالله، خلیفه عباسی، بود. گفته شده است که او نزد مهتدی جایگاهی داشت و پس از کشته شدن خلیفه، خانه خصّاف نیز غارت شد و از جمله اموالی که از میان رفت کتابی از او دربارهٔ مناسک بود. خصّاف به پرهیزکاری شهرت داشت و معاش خود را از کار و دسترنج خویش تأمین میکرد. او در فقه حنفی آثار متعددی تألیف کرد که از جمله آنها میتوان به کتابهای «احکام الاوقاف»، «الحیل»، «الوصایا»، «الرضاع» و «ادب القاضی» اشاره کرد. خصّاف در سال ۲۶۱ هجری در بغداد درگذشت.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خصاف». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.