بدون جعبه اطلاعات
بدون تصویر

احمد بن عمر خصاف

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو

احمد بن عمر بن مهیر شیبانی، مشهور به خصّاف، فقیه حنفی سده سوم هجری و معاصر مهتدی بالله عباسی بود که به پرهیزکاری و زندگی از دسترنج خود شهرت داشت. او آثار فقهی متعددی از جمله «احکام الاوقاف»، «الحیل» و «ادب القاضی» نوشت و در سال ۲۶۱ هجری در بغداد درگذشت.

زندگی

احمد بن عمر بن مهیر شیبانی، مشهور به خصّاف و مکنّی به ابوبکر، از فقیهان حنفی در سده سوم هجری و از معاصران مهتدی بالله، خلیفه عباسی، بود. گفته شده است که او نزد مهتدی جایگاهی داشت و پس از کشته شدن خلیفه، خانه خصّاف نیز غارت شد و از جمله اموالی که از میان رفت کتابی از او دربارهٔ مناسک بود. خصّاف به پرهیزکاری شهرت داشت و معاش خود را از کار و دسترنج خویش تأمین می‌کرد. او در فقه حنفی آثار متعددی تألیف کرد که از جمله آن‌ها می‌توان به کتاب‌های «احکام الاوقاف»، «الحیل»، «الوصایا»، «الرضاع» و «ادب القاضی» اشاره کرد. خصّاف در سال ۲۶۱ هجری در بغداد درگذشت.[۱]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خصاف». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.