احمد کاشف الغطاء
احمد کاشف‌الغطاء، از فقیهان شیعه در قرن چهاردهم قمری بود که در نجف به دنیا آمد، تحصیل کرد و زندگی کرد. او از شاگردان حاج آقا رضا همدانی و آخوند خراسانی بود و در اواخر عمر در حوزه درس سید محمدکاظم یزدی شرکت می‌کرد. آثار او در زمینه فقه و احکام، از جمله «احسن الحدیث فی احکام المواریث»، «سفینة النجاة» و «قلائد الدرر فی مناسک من حج و اعتمر»، نشان‌دهنده فعالیت علمی اوست. وی در سال ۱۳۴۴ قمری هنگام سفر به بغداد برای معالجه درگذشت و پیکرش به نجف منتقل و در مقبره خانوادگی دفن شد.[۱]
زندگی
احمد بن شیخ علی بن رضا بن موسی بن جعفر بن خضر کاشف‌الغطاء، از عالمان شیعه در قرن چهاردهم قمری بود. او در نجف به دنیا آمد، تحصیل کرد و سکونت داشت. کاشف‌الغطاء فقیهی مجتهد بود و از شاگردان حاج آقا رضا همدانی و آخوند خراسانی به شمار می‌رفت. او در اواخر عمر در حوزه درس سید محمدکاظم یزدی نیز شرکت می‌کرد. تألیفات او از جایگاه علمی‌اش حکایت دارد.[۲]
آثار
از آثار احمد کاشف‌الغطاء می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- «احسن الحدیث فی احکام المواریث»
- «سفینة النجاة» در دو بخش؛ بخش نخست درباره عبادات و بخش دوم درباره عقود و ایقاعات. هر دو بخش در نجف چاپ شده‌اند.
- «قلائد الدرر فی مناسک من حج و اعتمر» که در بغداد چاپ شده است.
منبع به آثار دیگری نیز اشاره می‌کند، اما نام آنها را ذکر نمی‌کند.[۳]
درگذشت
احمد کاشف‌الغطاء در سال ۱۳۴۴ قمری، هنگامی که برای معالجه به بغداد رفته بود، درگذشت. پیکر او را به نجف منتقل کردند و در مقبره ویژه خاندانش به خاک سپردند. بنا بر گزارش منبع، در مناطق مختلف برای او مراسم سوگواری برگزار شد و مرثیه‌هایی در سوگش سروده شد. منبع همچنین یادآور می‌شود که این خاندان را گاهی «آل کاشف‌الغطاء» نیز می‌نامند.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «احمد کاشف الغطاء». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.