احمد کسروی
احمد کسروی، مشهور به سید احمد کسروی، نویسنده، تاریخ‌نگار و زبان‌شناس ایرانی بود که در سال ۱۲۶۹ خورشیدی در تبریز زاده شد. او به زبان و ادبیات عرب آشنایی داشت و علاوه بر فارسی و عربی، زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و روسی را نیز می‌دانست. کسروی در نوشته‌های خود از فارسی سره استفاده می‌کرد و روزنامه «پرچم» را برای انتشار دیدگاه‌های خود و طرفدارانش منتشر می‌ساخت. از آثار او می‌توان به «تاریخ مشروطه ایران»، «تاریخ هجده‌ساله آذربایجان»، «تاریخ پانصدساله خوزستان»، «زندگی من» و «شهریاران گمنام» اشاره کرد. او در ۲۰ اسفند ۱۳۲۴ خورشیدی در دادگستری تهران به دست دو تن از اعضای گروه فدائیان اسلام کشته شد.[۱]
زندگی
احمد کسروی فرزند حاج میر قاسم، در سال ۱۲۶۹ خورشیدی در تبریز به دنیا آمد. او نویسنده و تاریخ‌نگاری بود که به زبان و ادبیات عرب آشنایی داشت و زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و روسی را نیز می‌دانست. کسروی در نوشته‌های خود می‌کوشید از واژگان فارسی سره استفاده کند و روزنامه «پرچم» را برای بیان دیدگاه‌های خود و طرفدارانش منتشر می‌کرد.[۲]
کسروی طرفدار روشنفکری و نوگرایی و مخالف تحجر و کهنه‌گرایی بود. نویسنده منبع، رویکرد او را افراطی توصیف کرده و دیدگاه‌هایش را در زمینه نقد برخی جریان‌های فکری و مذهبی، از جمله تصوف و بهائیت، در بستر فکری زمانه او بررسی کرده است.[۳]
آثار
آثار کسروی در حدود ۷۰ مجلد دانسته شده است. از جمله آثار او می‌توان به این کتاب‌ها اشاره کرد:
- «تاریخ مشروطه ایران»
- «تاریخ هجده‌ساله آذربایجان»
- «تاریخ پانصدساله خوزستان»
- «پیدایش آمریکا»
- «زندگی من»
- «صوفی‌گری»
- «بهائی‌گری»
- «ده سال در عدلیه»
- «در پیرامون اسلام»
- «شهریاران گمنام»[۴]
درگذشت
احمد کسروی در ۲۰ اسفند ۱۳۲۴ خورشیدی، هنگامی که به همراه منشی خود برای توضیح درباره برخی نوشته‌هایش به دادگستری تهران رفته بود، در آنجا به دست دو تن از اعضای گروه فدائیان اسلام کشته شد.[۵]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «احمد کسروی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.