اعظم طالقانی

اعظم طالقانی (۱۰ مرداد ۱۳۲۲، تهران – ۸ آبان ۱۳۹۸، تهران) روزنامه‌نگار، سیاست‌مدار و فعال حقوق زنان ایرانی بود که در دورهٔ نخست مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نمایندهٔ تهران فعالیت داشت.

زندگی

اعظم علائی طالقانی در سال ۱۳۲۲ در تهران متولد شد. او فرزند سید محمود طالقانی بود. در نوجوانی ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. با وجود مسئولیت‌های خانوادگی، تحصیلات خود را ادامه داد و در سال ۱۳۴۳ دیپلم ادبی دریافت کرد. او در سال ۱۳۵۴ هم‌زمان با اشتغال در آموزش‌وپرورش، تحصیل در دانشگاه تربیت دبیری را آغاز کرد و در سال ۱۳۵۷ مدرک کارشناسی ادبیات فارسی را از دانشگاه تهران دریافت کرد.

فعالیت‌های شغلی و اجتماعی

طالقانی فعالیت حرفه‌ای خود را در آموزش‌وپرورش آغاز کرد و پس از گذراندن دوره‌های مدیریتی، در سال ۱۳۵۰ به‌همراه دو خواهر خود مدرسهٔ راهنمایی «بنیاد علایی» را در تهران تأسیس و مدیریت کرد. او در دوره‌های مختلف به‌عنوان آموزگار دبستان، دبیر راهنمایی و دبیر دبیرستان، دفتردار و کارشناس امور تربیتی فعالیت داشت. وی مدیر مؤسسهٔ اسلامی زنان، دبیرکل جامعهٔ زنان انقلاب اسلامی و صاحب امتیاز و مدیرمسئول نشریهٔ «پیام هاجر» بود که این نشریه در سال ۱۳۷۹ توقیف شد و بعدها نشریهٔ «پیام ابراهیم» به مدیریت او منتشر شد.

فعالیت‌های سیاسی

طالقانی در سال ۱۳۵۲ به دلیل فعالیت‌های سیاسی مخالف حکومت وقت احضار و بازجویی شد و در سال ۱۳۵۴ بازداشت و به حبس ابد محکوم شد. در سال ۱۳۵۷ و هم‌زمان با تحولات سیاسی کشور، از زندان آزاد شد.

پس از انقلاب ۱۳۵۷، مدتی ریاست سازمان زنان را برعهده داشت و سپس به آموزش‌وپرورش بازگشت. در اسفند ۱۳۵۸ به‌عنوان نمایندهٔ تهران به مجلس شورای اسلامی راه یافت و عضو کمیسیون اصل نود شد. او در سال‌های ۱۳۷۶، ۱۳۸۸ و ۱۳۹۶ برای انتخابات ریاست‌جمهوری ثبت‌نام کرد، اما در هر سه دوره صلاحیت او تأیید نشد.

درگذشت

طالقانی در ۸ آبان ۱۳۹۸ به دلیل ضایعهٔ مغزی در تهران درگذشت.

آثار

• مسائل زنان، ۱۳۷۰.
• دفتر دوم (مسائل زنان)، ۱۳۷۰.