باهله
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
باهله قبیلهای عربی از قیس همدان در کوفه بود که ابوامامه باهلی از آن برخاست. آنان به علی بن ابیطالب ارادت داشتند، اما جز ابوامامه در صفین شرکت نکردند و بهسبب خودداری از حضور در جنگ، مورد سرزنش قرار گرفتند.
تاریخچه
باهله قبیلهای از تیره قیس همدان بود که در کوفه و نواحی عراق سکونت داشتند. ابوامامه باهلی از این قبیله برخاسته است. بیشتر افراد قبیله گرایش و ارادتی به علی بن ابیطالب داشتند، با این حال جز ابوامامه فرد برجستهای از آنان در نبرد صفین همراهی نکرد. بر اساس روایت لیث بن ابیسلیم، در مقطعی علی بن ابیطالب سران قبیله باهله را فراخواند و به آنان گفت که آنان با وی دشمنی دارند و او نیز با آنان مخالف است، سپس دستور داد عطایای خود را دریافت کرده و به دیلم بروند. این سخن در زمانی بیان شد که قبیله تمایلی به حضور در جنگ صفین نداشت.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «باهله». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.