ربا

ربا در کتب فقهی به معنای زیادی، زیادتی و زیاده است. ربا به عنوان یک گناه کبیره در اسلام تلقی شده است. ربادر اصطلاح فقهی بر دو نوع است:

• ربای قرضی: ربای قرضی به آن صورت است که پولی رابه قرض بدهدوبامنفعتی بیشترازآن چه به قرض داده بعدازمدتی پس بگیرد منفعت می‌تواند حتی نوع خدمت باشد به عنوان مثال: اگر شخصی مقداری پول به کسی قرض بدهد به شرط آن که وی فرزنداورا به مدرسه برساند. این خدمت درازای قرض، نوعی ربا محسوب و حرام است.
• ربای معاملی: چنانچه جنسی رابه مثل خودش با زیاده خرید و فروش کند زیاده آن را «ربای معاملی» گویند. این نوع معامله نیز از دیدگاه فقهی در اسلام، حرام است.