میرزا جعفرخان حقایقنگار
میرزا جعفرخان خورموجی، مشهور به حقایقنگار، نویسنده و پژوهشگر دوره قاجار از منطقه دشتی فارس بود. او پس از ترک خورموج به شیراز رفت و در سال ۱۲۶۰ قمری به امارت دیوانخانه عالیه منصوب شد. از مهمترین آثار او میتوان به آثار جعفری، حقایق الاخبار ناصری و حقایق المصیبه اشاره کرد. در حقایق الاخبار ناصری گزارشی از قتل امیرکبیر به دستور ناصرالدین شاه ثبت شده است. او در سال ۱۳۰۱ قمری در عراق عرب درگذشت.
نام نسب
میرزا جعفرخان خورموجی، مشهور به حقایقنگار، از اندیشمندان و نویسندگان منطقه فارس و از قلمداران ناحیه دشتی بود. نسب او در منابع چنین ذکر شده است: میرزا جعفرخان بن میرزا محمدخان خورموجی بن میرزا ابوالحسنخان بن میرزا محمد بیگ بن میرزا حسن بن میرزا علی بن میرزا حسین خورموجی.[۱]
زندگی
او در آغاز زندگی در خورموج سمت ضابطی منطقه را بر عهده داشت؛ مقامی که پیش از او نیز در میان برخی از نیاکانش وجود داشت. در سال ۱۲۵۸ قمری، فردی به نام حاج خان با زور قلعه خورموج را از او گرفت و میرزا جعفرخان ناچار از آنجا گریخت. او مدتی در ناحیه تنگستان اقامت داشت و سپس به شیراز رفت و در آن شهر ساکن شد. در شیراز با شماری از دانشمندان ارتباط برقرار کرد و به سبب تواناییهای علمی و اداری خود در سال ۱۲۶۰ قمری به سمت امارت دیوانخانه عالیه منصوب شد.[۲]
درگذشت
میرزا جعفرخان خورموجی در سال ۱۳۰۱ قمری در عراق عرب درگذشت.[۳]
آثار
در منابع آمده است که او دارای دانش و آگاهی گسترده بود و با تألیف کتاب آثار جعفری شناخته شد و لقب حقایقنگار یافت. از دیگر آثار او کتاب حقایق الاخبار ناصری است که به تاریخ دوره قاجار تا سال ۱۲۸۴ قمری میپردازد. در این کتاب گزارشی از قتل میرزا محمدتقیخان امیرکبیر آمده است و در آن این رویداد به دستور ناصرالدین شاه و به دست علیخان حاجبالدوله در روز ۱۸ ربیعالاول سال ۱۲۶۸ قمری نسبت داده شده است. از دیگر تألیفات او کتاب حقایق المصیبه است که دربارهٔ زندگی و واقعه مربوط به حسین بن علی، امام سوم شیعیان امامیه نوشته شده و در سال ۱۲۹۲ قمری تألیف و در همان سال منتشر شده است.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حقایقنگار». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.