حارث بن عمرو بن حجر کندی
حارث بن عمرو بن حجر الکندی، مشهور به مقصور و آکل المرار، یکی از پادشاهان قبیله کنده و هیجدهمین پادشاه از سلسله ملوک معد بود. او پس از به دست گرفتن حکومت، قلمروهای مختلف از جمله ملوک حیره و غسانی شام را تحت سلطه خود درآورد و بر منذر بن ماء السماء غلبه کرد. حکومت او تا زمان قباد و انوشیروان ادامه یافت و در این مدت پسرانش بر قبایل مختلف حکمرانی کردند. در نهایت، حارث پس از درگیری با بنوکلب کشته شد.
زندگی
حارث بن عمرو بن حجر الکندی، معروف به مقصور و آکل المرار، از پادشاهان قبیله کنده بود و مادرش ایاس دختر عوف بن محلم شیبانی بود. او پس از اختلاف میان قبائل بکر بن وائل به حکومت رسید و قلمروهای ملوک حیره و ملوک غسانی شام را تحت کنترل خود گرفت و بر منذر بن ماء السماء از ملوک بنی لخم غلبه کرد. حارث در سالهای ۵۲۸ یا ۵۲۹ میلادی بر حیره حکومت کرد. منابع تاریخی گزارش دادهاند که پس از اسارت همسر او توسط ابنهبوله غسانی، حارث با او مقابله کرد و همسر خود را از دست داد.[۱]
در دوران قباد، او توسط این پادشاه منصوب شد و تا زمان انوشیروان به حکومت ادامه داد. منابع تاریخی مانند امرءالقیس و صاحب مجمل التواریخ و القصص، او را بر قبائل معد خلیفه و بر برادرزاده تبع بن حسان خلیفه دانستهاند و گزارش کردهاند که پسرانش بر قبایل تمیم، اسد، بکر، تغلب و قیس فرمانروایی کردند. در نهایت، پس از درگیری با بنوکلب و کشتهشدن پسرش توسط منذر، حارث کشته شد.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حارث بن عمرو بن حجر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.