حسن بن زیاد لولوی
حسن بن زیاد لؤلؤی فقیه حنفی و از شاگردان ابوحنیفه بود که در فقه و حدیث آثاری تألیف کرد. او اهل کوفه بود و در سال ۱۹۴ قمری به منصب قضاوت کوفه رسید، اما پس از مدتی استعفا داد. از آثار او می‌توان به *أدب القاضی*، *معانی الإیمان*، *النفقات*، *الخراج*، *الفرائض* و *الوصایا* اشاره کرد. نسبت «لؤلؤی» به فروش مروارید بازمی‌گردد. او در سال ۲۰۴ قمری درگذشت.[۱]
زندگی و فعالیت علمی
حسن بن زیاد لؤلؤی از فقیهان پیرو مذهب حنفی و شاگرد ابوحنیفه بود. او از مردم کوفه به شمار می‌رفت و در سال ۱۹۴ قمری منصب قضاوت این شهر را بر عهده گرفت، اما پس از مدتی از این مقام کناره‌گیری کرد.[۲]
آثار
آثاری که به حسن بن زیاد لؤلؤی نسبت داده شده‌اند عبارت‌اند از:
- *أدب القاضی*
- *معانی الإیمان*
- *النفقات*
- *الخراج*
- *الفرائض*
- *الوصایا*[۳]
درگذشت
حسن بن زیاد لؤلؤی در سال ۲۰۴ قمری درگذشت. نسبت «لؤلؤی» نیز به فروش مروارید اشاره دارد.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حسن بن زیاد لولوی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.