حسن بن سهل سرخسی
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
حسن بن سهل بن عبدالله سرخسی کاتب و خطیب فصیح زمان خود بود. او را وزیر مأمون عباسی و پدر پوران، همسر مأمون گزارش کردهاند. گزارش شده است که شعرای زمان در مدح او قصیدههایی سرودهاند. بر اساس منابع، در پایان عمر به مرض سویداء گرفتار و دیوانه شد. برای مهار او، وی را زنجیر میکردند. او در نهایت در سال ۲۰۳ قمری در خراسان درگذشت. در کتاب الذریعه گزارش شده است که وی، بخشی از کتاب جاویدان خرد را از زبان پهلوی به عربی ترجمه کرد و به مأمون عباسی تقدیم نمود.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حسن بن سهل سرخسی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.