حسن کاشف الغطاء
حسن کاشف‌الغطاء، از فقیهان شیعه در قرن سیزدهم قمری و فرزند جعفر کاشف‌الغطاء بود. او از عالمان برجسته امامیه به شمار می‌رفت و ریاست مذهبی شیعیان را بر عهده داشت. حسن کاشف‌الغطاء با صاحب جواهر معاصر بود و به دانش فقهی و دقت نظر در مسائل فقهی شهرت داشت. از آثار او می‌توان به «انوار الفقاهه»، تکمیل شرح قواعد علامه حلی و شرح اصول و مقدمات کتاب «کشف الغطاء» پدرش اشاره کرد. وی در ذی‌قعده سال ۱۲۶۲ قمری، در ۶۱سالگی و در جریان وبای عمومی عراق درگذشت و در کربلا به خاک سپرده شد.[۱]
زندگی
حسن بن شیخ جعفر کاشف‌الغطاء، از فقیهان برجسته شیعه در اواسط قرن سیزدهم قمری بود. او به عبادت، زهد و تقوا شهرت داشت و بر رعایت آداب و سنن دینی اهتمام می‌ورزید. بنا بر گزارش منبع، وی با گفتار و رفتار خود مردم را به دینداری تشویق می‌کرد و در ترویج دانش دینی می‌کوشید. ریاست مذهبی شیعیان در روزگار او بر عهده‌اش بود و با محمدحسن نجفی، صاحب جواهر، هم‌عصر بود.[۲]
منبع از حضور حسن کاشف‌الغطاء در مجلسی در بغداد نیز یاد می‌کند که به فرمان والی و برای بررسی وضعیت فردی متهم به الحاد تشکیل شده بود و عالمانی از دو گروه مذهبی در آن شرکت داشتند. بنا بر همین گزارش، او در آن مجلس جایگاه علمی برجسته‌ای داشت.[۳]
آثار
از آثار حسن کاشف‌الغطاء می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- «انوار الفقاهه»، اثری فقهی که بیشتر ابواب فقه را دربر می‌گیرد و به احکام و ادله آنها می‌پردازد. موضوعات حدود، دیات، صید و ذباحه، سبق و رمایه در این اثر نیامده‌اند.
- تکمیل شرح «قواعد» علامه حلی که پدرش، جعفر کاشف‌الغطاء، نگارش آن را آغاز کرده بود. حسن کاشف‌الغطاء این شرح را از مبحث خیارات تا پایان باب بیع ادامه داد.
- شرح اصول و مقدمات کتاب «کشف الغطاء» اثر پدرش.
منبع به آثار دیگری نیز اشاره می‌کند، اما نام آنها را ذکر نمی‌کند.[۴]
درگذشت
حسن کاشف‌الغطاء در ذی‌قعده سال ۱۲۶۲ قمری، در ۶۱سالگی و در جریان وبای عمومی عراق درگذشت. پیکر او را در حائر مقدس، در کربلا، به خاک سپردند.[۵]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حسن کاشف الغطاء». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.