خالد بن عرفطه
خالد بن عرفطه از مسلمانان صدر اسلام بود که در کودکی از یمن به مکه آمد و با بنیزهره همپیمان شد. او در فتوحات عراق همراه سعد بن ابیوقاص شرکت داشت. در برخی روایتها از نقشی که بعدها در سپاه عمر بن سعد در واقعه کربلا داشته یاد شده است.
زندگی
خالد بن عرفطه بن ابرهه بن سنان، از قبیله لیث یا عذره دانسته شده است. گفتهاند در کودکی از یمن به مکه آمد و با بنیزهره همپیمان شد. او اسلام آورد و همراه سعد بن ابیوقاص در فتوحات عراق شرکت داشت.[۱]
در برخی روایتها آمده است که سوید بن غفله نقل کرده است روزی در کوفه نزد علی بن ابیطالب نشسته بود که مردی خبر مرگ خالد بن عرفطه را آورد. علی گفت او نمرده است و سوگند یاد کرد که او نخواهد مرد تا زمانی که سپاهی گمراه را رهبری کند و پرچمدارش حبیب جماز باشد. گفته شده است که حبیب جماز که در کوفه بود این سخن را شنید و نزد علی آمد و اظهار کرد که از پیروان اوست. علی پاسخ داد که اگر همان حبیب جماز باشد، آن پرچم را به دوش خواهد کشید. در ادامه این روایت آمده است که خالد بن عرفطه تا زمانی زنده ماند که در ماجرای حرکت عمر بن سعد به سوی حسین بن علی، در مقدمه سپاه قرار گرفت و حبیب جماز نیز پرچمدار او بود.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خالد بن عرفطه». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.