خشونت علیه زنان در اسلام

.یک پژوهشگر حوزه زنان گفت: با توجه به احادیث، روایات و سیره نبوی در زندگانی اهل بیت(ع) خشونت علیه زنان اصلاً وجود نداشته است و قرآن و اهل بیت(ع) مداوم در حال مبارزه با خشونت علیه زنان بوده‌اند

رابطهٔ بین اسلام و خشونت خانگی محل مناقشه و مباحثه است. حتی در میان مسلمانان، استفاده و تفسیر احکام اسلام، و همچنین عرف اخلاقی و قوانین دینی اسلام، از اجماع (در فقه اسلامی) برخوردار می‌باشد. به مرحله شدت مجازات رو افزایش می‌دهد. بدین صورت: اول بحث و گفت‌وگو، دوم دوری جستن و ترک همسران، سوم که شدت مجازات بیشتر می‌شود تنبیه (به معنی تنبیه بدنی) زیرا تنبیه لفظی در مرحله دوم انجام شده و کارساز نبوده.

خشونت موافق طبع انسان نیست یعنی طبعِ انسان متعارف نمی‏تواند امر خشن را بپذیرد و از آن تنفر دارد. حقوق وضعی نیز ریشه در حقوق طبیعی دارد؛ یعنی هر امر منافی با طبع انسانی هرگز در شریعت امضا نمی‏شود. شریعت چیزی را امضا می‏کند که قبل از تشریع، امر نیکویی است و چیزی را ممنوع می‏کند که فعل ناپسند باشد. پس به تعبیر متکلمان، ما قائل به حسن و قبح عقلی هستیم؛ به عبارت دیگر افعال دارای ارزش‏های ذاتی هستند و نیکو بودن فعل محصول شرع و قانون نیست. در مقابل این نظر به عقیده اشاعره، نیکویی و ناپسندی امری است که شرع می‏گوید بکن یا مکن. به هر حال به نظر شیعه، شریعت دنباله رو حسن و قبح افعال است؛ یعنی نیکو و ناپسند بودن افعال علت تشریع است و لذا می‏گویند که: «کل ما حکم به العقل حکم به الشرع»؛ یعنی هرآنچه عقل عملی ناپسند بپندارد، شرع می‏گوید مکن. این اصلی است که ما به آن اعتقاد داریم.

خشونت علیه زنان و دختران یکی از رایج ترین موارد نقض حقوق بشر در جهان است که هر روز بارها و بارها در اقصی نقاط جهان رخ می دهد. این مسئله عواقب جدی کوتاه مدت و بلند مدت جسمی، اقتصادی و روانی بر زنان و دختران دارد و از مشارکت کامل و برابر آنان در جامعه جلوگیری می کند. میزان تأثیرگذاری آن، چه در زندگی افراد و خانواده ها و چه در کل جامعه، غیر قابل اندازه گیری است.