زیاد بن حارث صیداوی

زیاد بن حارث صیداوی از صحابه محمد بود که قبیله خود را به اسلام دعوت کرد.

زندگی

زیاد بن حارث صیداوی از یاران پیامبر اسلام و از افراد قبیله خود بود که در ماجرایی، مسئولیت دعوت قومش به اسلام را بر عهده گرفت. او نقل کرده است که در پی اعزام سپاهی از سوی محمد به قبیله‌اش، پیشنهاد کرد که خود دعوت آنان به اسلام را انجام دهد. بر پایه این گزارش، پیامبر با پیشنهاد او موافقت کرد و سپاه بازگشت و زیاد با نامه‌ای قوم خود را به اسلام فراخواند و پس از مدتی هیئتی از سوی آنان با پذیرش اسلام نزد پیامبر آمدند. در ادامه این روایت، پیامبر برای او حکمی دربارهٔ فرماندهی بر قبیله‌اش نوشت و بنا بر درخواست او سهمی از صدقات آن قوم را نیز برایش مقرر کرد. سپس در یکی از سفرها، گروهی از مردم نزد پیامبر از فرماندار خود شکایت کردند و او فرمود که فرمانداری برای مؤمن سودمند نیست. در ماجرایی دیگر، فردی از او مالی خواست و پیامبر او را از درخواست نابجا برحذر داشت و یادآور شد که مصرف صدقات به‌طور مشخص در قرآن بیان شده و به هشت گروه اختصاص یافته است. زیاد بن حارث می‌گوید این دو واقعه، یعنی سخن پیامبر دربارهٔ زیان فرمانداری برای مؤمن و سخت‌گیری او در مصرف صدقات، او را متأثر کرد و واداشت تا حکم فرماندهی و سهم صدقات را به پیامبر بازگرداند. پیامبر از او خواست فرد دیگری را برای این مسئولیت معرفی کند و زیاد یکی از افراد صالح همان هیئت را معرفی کرد و حکم به نام او صادر شد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «زیاد». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.