سهیل بن عمرو بن عبدشمس

سهیل بن عمرو بن عبدشمس از بزرگان قریش در دورهٔ جاهلی و از خطیبان نامدار آن قبیله بود. او از تیرهٔ بنی‌عامر، شاخه‌ای از قبیلهٔ قریش، به‌شمار می‌رفت و پس از فتح مکه اسلام آورد.

نسب

سهیل بن عمرو بن عبد شمس از تیرهٔ بنی‌عامر، شاخه‌ای از قریش، بود و در میان قریشیان به عنوان خطیبی توانا و از بزرگان دورهٔ جاهلی شناخته می‌شد.

زندگی

بنابر گزارشی که از خود او نقل شده، هنگام فتح مکه زمانی که محمد وارد شهر شد، سهیل از ترس در خانهٔ خود پنهان شد و درِ خانه را بست. او فرزندش عبدالله را نزد محمد بن عبدالله فرستاد تا برای او امان بگیرد، زیرا بیم داشت مسلمانان به سبب سوابق گذشته‌اش او را بکشند. عبدالله نزد محمد بن عبدالله رفت و دربارهٔ امان پدرش پرسید. او پاسخ داد که سهیل در امان است و می‌تواند آشکارا بیرون آید. سپس به همراهان خود سفارش کرد که هنگامی که سهیل را دیدند به او خیره نشوند و بگذارند آزادانه بیرون آید، زیرا او مردی خردمند و شریف است و سزاوار نیست شخصی مانند او از اسلام ناآگاه بماند. عبدالله این سخنان را به پدرش رساند و سهیل در پاسخ گفت که محمد بن عبدالله از کودکی چنین بزرگوار و مهربان بوده است.

سهیل پس از آن نزد محمد بن عبدالله رفت و در جنگ حنین که پس از فتح مکه رخ داد، همراه او حضور داشت، اما هنوز اسلام نیاورده بود. او پس از بازگشت از این جنگ در جعرانه اسلام آورد.

درگذشت

سهیل بن عمرو در سال ۱۸ هجری درگذشت.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سهیل». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.