سید مصطفی کاشانی
``` سید مصطفی کاشانی، از عالمان اوایل قرن چهاردهم قمری بود که سال‌ها در تهران مرجعیت دینی داشت و به تدریس، مطالعه و رسیدگی به امور مسلمانان می‌پرداخت. او پس از تحصیل نزد پدرش، در اصفهان و سپس در نجف به تحصیل ادامه داد و در شمار مراجع علمی آن شهر قرار گرفت. کاشانی افزون بر فعالیت‌های علمی، شاعر بود و دیوانی در مناقب و مراثی امامان شیعه داشت. او آثاری در فقه، اصول، تفسیر و دیگر مباحث علمی تألیف کرد که بیشتر آنها از میان رفت. وی در شب نوزدهم رمضان سال ۱۳۳۷ قمری در کاظمین درگذشت و در جوار مرقد موسی کاظم به خاک سپرده شد.
زندگی
سید مصطفی بن سید حسین کاشانی، اصالتاً اهل کاشان و ساکن تهران بود. او از عالمان برجسته اوایل قرن چهاردهم قمری به شمار می‌رفت و سال‌ها در تهران ریاست علمی و مرجعیت عمومی داشت. بنا بر گزارش منبع، بخش عمده اوقات او به فعالیت‌های دینی، رسیدگی به امور مسلمانان، امر به معروف و نهی از منکر، مطالعه و تدریس اختصاص داشت.[۱]
وی پس از فراگیری مقدمات علوم رایج، فقه، اصول، علوم عقلی و نقلی، اخلاق، کلام، ریاضیات و رجال را در حوزه درس پدرش آموخت. پس از درگذشت پدر به اصفهان رفت، اما حوزه علمی آنجا را برای استفاده علمی خود کافی ندانست و راهی نجف شد. او در نجف به یکی از مراجع علمی تبدیل شد و حوزه درسش محل استفاده عالمان و دانش‌پژوهان بود.[۲]
کاشانی افزون بر دانش علمی، به اخلاق نیکو شهرت داشت و قریحه شاعری نیز داشت. اشعار او از فصاحت و آرایه‌های بدیعی برخوردار بود و دیوانی در مناقب و مراثی امامان شیعه داشت.[۳]
آثار
سید مصطفی کاشانی در موضوعات گوناگون علمی آثاری تألیف کرد که بیشتر آنها از میان رفت. از آثار او موارد زیر ذکر شده است:
- رساله‌ای در استصحاب
- رساله‌ای در تجری
- تفسیر مختصر قرآن
- حاشیه بر ارشاد علامه
- حاشیه بر شرایع
- رساله‌ای در علامت ظن
- رساله‌ای در قاعده لا ضرر
- رساله‌ای در منجزات مریض
- دیوان شعر در مناقب و مراثی امامان شیعه.[۴]
درگذشت
سید مصطفی کاشانی در شب نوزدهم رمضان سال ۱۳۳۷ قمری در کاظمین درگذشت و در جوار مرقد موسی کاظم به خاک سپرده شد.[۵]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سید مصطفی کاشانی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
```