شهناز حاجی شاه
شهناز حاجیشاه (۱۳۳۳–۱۳۵۹ش) امدادگر، طلبه بسیجی و از کشتگان جنگ ایران و عراق در جریان محاصره خرمشهر است. وی که فعالیتهای گسترده مذهبی و رزمی داشت،
زندگینامه
شهناز حاجیشاه در سال ۱۳۳۳ش در شهر دزفول متولد شد. وی پس از اتمام دوران متوسطه و اخذ مدرک دیپلم، به دلیل علاقهمندی به مباحث دینی، تحصیلات حوزوی را آغاز کرد و به عنوان طلبه مشغول به فراگیری علوم اسلامی شد. وی پیش از شروع جنگ تحمیلی، در عرصههای مختلف اجتماعی و مذهبی فعال بود که از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:[۱]
- فعالیت در کتابخانهها: ترویج فرهنگ مطالعه و فعالیتهای فکری.
- مبارزه با مفاسد اجتماعی: وی حدود یک سال پیش از جنگ، در مسیر مبارزه با قاچاق مواد مخدر فعالیتهای میدانی و مسلحانه داشت.
- آموزش معارف اسلامی: برگزاری دورههای آموزشی برای بانوان و اعزام گروههای زیارتی و آموزشی به شهر قم.
با پدیدار شدن نشانههای تهاجم ارتش عراق به مرزهای ایران، حاجیشاه به همراه جمعی از بانوان در دورههای فشرده آموزش نظامی و رزمی در «حسینیه اصفهانیهای خرمشهر» شرکت کرد. وی همچنین در امر نگهبانی از مرزها و آمادگی برای حوادث احتمالی پیش از آغاز رسمی جنگ نقش فعالی ایفا نمود.[۱]
با آغاز جنگ تحمیلی و حمله به خرمشهر، وی فعالیتهای خود را در دو محور متمرکز کرد: امدادگری: حضور شبانهروزی در بیمارستان طالقانی خرمشهر برای یاری رساندن به مجروحان. پشتیبانی رزمندگان: حضور در خطوط پشتیبانی و تهیه غذا برای رزمندگان مستقر در سنگرها. برخی از همرزمانش از او به عنوان الگوی شجاعت، ایثار و تقوا یاد کردهاند که در سختترین شرایط درگیری، علاوه بر حفظ شعائر دینی، پابه پای مردان در دفاع از شهر تلاش میکرد.[۱]
کشته شدن
در تاریخ ۸ مهر ۱۳۵۹ش، در حالی که شهناز حاجیشاه برای رساندن غذا به رزمندگان در مقابل «مکتب قرآن» خرمشهر (مقر فعالیتهایش) حضور داشت، بر اثر اصابت آتش توپخانه دشمن به شدت مجروح شد و در سن ۲۶ سالگی کشته شد.[۱]
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ «شهناز حاجی شاه».