عباد بن کثیر بصری
عَبّاد بن کثیر یا عَبّاد بن بُکَیر بصری از صوفیان سنی بصره بود و در منابع با عنوان عابد بصره شناخته شده است. در برخی گزارشها، او فردی متظاهر و ریاکار معرفی شده و در روایاتی از جعفر صادق، رفتار او نمونهای از ریا در دینداری دانسته شده است.
زندگی
عَبّاد بن کثیر، که نام او را گاه عَبّاد بن بُکَیر نیز نوشتهاند، از صوفیان سنی بصره بود. او به سبب اشتغال به عبادت و اوراد، در میان مردم به عابد بصره شهرت داشت. در برخی منابع، عباد بن کثیر مردی متظاهر و ریاکار معرفی شده است. در روایتی از ابوبصیر آمده است که جعفر صادق روزی او را در مسجد مدینه دید که به اوراد و اذکار مشغول بود و به او گفت که از ریا بپرهیزد، زیرا هر کس عملی را برای غیر خدا انجام دهد، به همان غیر واگذار میشود.[۱]
عبدالله بن سنان از جعفر صادق نقل کرده است که در حال طواف بود که مردی جامه او را گرفت. وقتی نگریست، دید عباد بن کثیر است. عباد به او گفت: «تو فرزند علی بن ابیطالب هستی و چنین لباس فاخر میپوشی؟» جعفر صادق در پاسخ گفت که آن جامه را به یک دینار خریده است و علی بن ابیطالب در روزگاری میزیست که مقتضای آن زمان، همان نوع پوشش بود؛ اما اگر او در روزگار خود چنان لباسی بپوشد، مردم خواهند گفت که مانند عباد بصری ریاکار است.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عَبّاد». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.