عبدالله بن سلام بن حارث
عبداللّه بن سلام بن حارث اسرائیلی از دانشمندان یهودی مدینه بود که در اوایل هجرت مسلمان شد. وی از اصحاب محمد بهشمار میرفت و در رویدادهایی همچون فتح بیتالمقدس حضور داشت. برخی مفسران آیاتی از قرآن مانند «شهد شاهد من بنی اسرائیل» را دربارهٔ او دانستهاند.
زندگی
عبداللّه بن سلام از علمای یهود بود. هنگامی که محمد وارد مدینه شد، عبداللّه نزد او رفت و اظهار داشت سه پرسش دارد که پاسخ آنها جز نزد پیامبر یا وصی او یافت نمیشود. پس از دریافت پاسخها، او شهادتین را بر زبان جاری کرد و مسلمان شد. وی به محمد پیشنهاد کرد که پیش از اعلام خبر اسلامآوردنش، از یهودیان دربارهٔ جایگاه و منزلت او در میان خودشان بپرسد. وقتی یهودیان نزد پیامبر آمدند، او دربارهٔ عبداللّه پرسید و آنان وی و پدرش را از بهترین و شریفترین افراد جامعه خود خواندند. پس از آنکه پیامبر از احتمال اسلامآوردن عبداللّه سخن گفت، آنان تغییر موضع دادند و او را نکوهش کردند. پیش از مسلمانشدن، عمربن خطاب از عبداللّه پرسید که چگونه اهل کتاب، محمد را میشناسند. عبداللّه پاسخ داد که اوصاف محمد را در کتابهای آسمانی خود به گونهای دقیق میبیند که او را بهتر از فرزند خود میشناسد؛ زیرا دربارهٔ فرزندش نمیداند مادرش چه کرده، اما محمد را با نشانههایی که در کتاب آسمانی آمده، میشناسد. عمر از این پاسخ خشنود شد و آن را سخنی حق دانست.[۱]
سالهای پایانی و درگذشت
گفته شده است که آیاتی همچون «شهد شاهد من بنی اسرائیل» و «من عنده علم من الکتاب» دربارهٔ عبداللّه بن سلام نازل شده است. از او در «صحیحین» بیستوپنج حدیث نقل شده است. او همراه با عمر بن خطاب در فتح بیتالمقدس و منطقه جابیه حضور داشت و سرانجام در سال ۴۳ هجری در مدینه درگذشت.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبداللّه بن سلام». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.