علی بن عبدالله سمهودی
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
نورالدین ابوالحسن علی بن عبدالله بن احمد سمهودی (۸۴۴–۹۱۱ق)، تاریخنگار مدینه و مفتی آن شهر بود. او در سمهود، از نواحی صعید مصر، زاده شد و در قاهره پرورش یافت. در سال ۸۷۳ قمری به مدینه رفت و تا پایان عمر در همانجا ماند. از مهمترین آثار او وفاء الوفا بأخبار دارالمصطفی و درر السموط است.
زندگی
سمهودی، نورالدین ابوالحسن علی بن عبدالله بن احمد حسنی شافعی، از تاریخنگاران مدینه منوره و مفتیان آن شهر بود. او در سال ۸۴۴ قمری در سمهود، از نواحی صعید مصر، متولد شد. سمهودی در قاهره نشو و نما یافت. سپس در سال ۸۷۳ قمری در مدینه ساکن شد و تا پایان عمر در همانجا ماند.[۱]
سمهودی در سال ۹۱۱ قمری در مدینه درگذشت.[۲]
آثار
سمهودی بهعنوان تاریخنگار مدینه و مفتی آن شهر شناخته میشد. از آثار سمهودی در این گزارش، این کتابها نام برده شده است:[۳]
- وفاء الوفا بأخبار دارالمصطفی
- درر السموط
- چند کتاب دیگر
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سمهودی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.