غامدیه

‘’‘غامدیه’‘’، زنی از بنی غامد بود که در اوایل سال نهم هجرت و در روزگار رسول خدا (ص) پس از چهار بار اعتراف و رعایت مراحل شرعی، به جرم زنا سنگسار شد و پیامبر (ص) پس از اجرای حکم، از توبه و رهایی‌اش سخن گفت.

ماجرای اعتراف به زنا

بشیر بن مهاجر از پدرش نقل می‌کند که در حضور پیامبر (ص) نشسته بود که ناگهان زنی از بنی غامد وارد شد و گفت: «ای رسول الله، من مرتکب زنا شده‌ام، مرا پاک ساز.» حضرت فرمود: «هم‌اکنون به خانه بازگرد.» وی رفت و روز بعد بازگشت و دوباره به زنا اعتراف کرد و باز حضرت او را به بازگشت فرمان داد. بار سوم نیز پس از اعتراف عرض کرد: «یا رسول الله، مبادا مرا نیز مانند ماعز بن مالک رد کنی! سوگند به خدا که من همین اکنون از زنا آبستن هستم.» حضرت فرمود: «پس برو وضع حمل کن، آنگاه بیا.»

اجرای حد

پس از مدتی آن زن در حالی که کودک نوزاد خویش را با خود داشت باز آمد و گفت: «اینالعمل وضع حمل نمودم.» حضرت فرمود: «برو و فرزندت را شیر بده.» پس از مدتی آن زن در حالی که کودک را در آغوش و تکه‌ای نان در دهان داشت بیامد و گفت: «اینک فرزندم را از شیر بازگرفته‌ام.» پس حضرت دستور داد گودالی حفر کرده و آن زن را تا سینه در آن دفن کنند، سپس فرمود مردم سنگ به سوی او بیندازند. خالد بن ولید سنگی به سر او زد که خون از سرش پریخت و خون بر خالد بارید؛ خالد او را ناسزا گفت و پیامبر (ص) فرمت: «ای خالد ساکت باش که او توبه‌ای کرده که اگر گمرکچی‌ای چنان توبه‌ای می‌کرد آمرزیده می‌شد.» پس از آن، طبق دستور حضرت بر او نماز خواندند و او را به خاک سپردند.

پانویس

منابع

اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «غامدیه». دایره‌المعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.