فاضل جمی
فاضل جمی، با نام اصلی حسین بن ملامحمد درویش جمی دشتی، از عالمان، ادیبان و خطیبان اهل جم دشتی بود. او در شیراز و عراق نزد استادانی چون مهدی کجوری، ملاحسین فاضل اردکانی و سید حسین کوه‌کمری تحصیل کرد و آثاری در موضوعاتی چون تاریخ، مقتل و ادبیات از خود بر جای گذاشت. وی در ۲۵ ذی‌الحجه ۱۳۱۹ قمری درگذشت.
زندگی
حسین بن ملا محمد درویش جمی دشتی، معروف به فاضل، از اهالی روستای جم دشتی از توابع بندر بوشهر بود. جم با روستای سیراف (بندر طاهری) چهار فرسنگ فاصله داشت. فاضل جمی دانشمندی ادیب و خطیبی بلیغ بود و در علوم گوناگون مهارت داشت. او خطی زیبا داشت و آثاری به خط خود بر جای گذاشت.[۱]
فاضل جمی از شاگردان مهدی کجوری بود و مدتی در شیراز نزد او تحصیل کرد. سپس به عراق مهاجرت کرد و در کربلا نزد ملاحسین فاضل اردکانی به تحصیل پرداخت و در نجف از شاگردان سید حسین کوه‌کمری بود و از او اجازه دریافت کرد.[۲]
درگذشت
او در ۲۵ ذی‌الحجه سال ۱۳۱۹ قمری درگذشت.[۳]
آثار
فاضل جمی شاعر نیز بود و شعر نیکو می‌سرود. از آثار او «جام جم در آثار عجم» است که به شیوه کشکول تدوین شده، و «ریاض المصائب» در مقتل و «المنشآت اللطیفه» که ترکیبی از نظم و نثر است. از دیگر آثار او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:[۴]
- «جام جم در آثار عجم»
- «ریاض المصائب»
- «المنشآت اللطیفه»
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «فاضل جمی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.