فغفور یزدی

فغفور یزدی، شاعری ایرانی بود که به طلاقت زبان، عذوبت بیان و تازگی در سخن شهرت داشت. اصل او از یزد بود و در مدح ملوک ایران و منقبت ائمه شیعه قصاید و اشعار متینی سروده است. دیوان او مجموعه‌ای از اشعار اوست.

آثار

فغفور یزدی دیوانی از اشعار خود داشته است که قصاید و غزلیات او را دربر می‌گرفته است. از غزلیات فغفور یزدی ابیات زیر است:

«دمی که جلوه برقی کند شکار مرا / به دام شعله کشد دانه شرار مرا / به وعده گر دهدَم عمر خضر طی گردد / در اولین قدم راه انتظار مرا»

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «فغفور یزدی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.