قاسم بن ابراهیم طباطبا دیباج
(تغییرمسیر از قاسم رسی)
قاسم بن ابراهیم طباطبا دیباج، معروف به رَسّی، از فقیهان، متکلمان، شاعران و پیشوایان زیدیه بود. او پس از درگذشت برادرش، محمد بن ابراهیم، دعوت خود را آغاز کرد و در فقه و کلام مهارت داشت.
زندگی
قاسم بن ابراهیم طباطبا بن اسماعیل دیباج، حسنی علوی، با کنیه ابومحمد و شهرت رسی، در جبال قدس از حوالی مدینه سکونت داشت. پس از درگذشت برادرش، محمد بن ابراهیم، در سال ۱۹۹ق دعوت خود را آغاز کرد و سرانجام در رَس، کوهی نزدیک ذوالحلیفه در شش میلی مدینه، در سال ۲۴۶ق درگذشت. او در فقه و کلام مهارت فراوان داشت.[۱]
آثار
از آثار قاسم بن ابراهیم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- ۲۳ رساله در امامت (به صورت نسخه‌های خطی)
- ردّ بر ابن‌مقفع که ترجمه ایتالیایی آن نیز منتشر شده است.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «قاسم بن ابراهیم طباطبا دیباج». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.