قطب‌الدین کیدری
قطب‌الدین کیدری، با نام اصلی محمد بن حسین بن حسن بیهقی نیشابوری، از دانشمندان قرن ششم هجری بود که در بیشتر علوم متداول زمان خود تبحر داشت و از شاگردان فضل بن حسن طبرسی و عماد طوسی بود. اقوال او در فقه مشهور است.
زندگی
قطب‌الدین کیدری، محمد بن حسین بن حسن بیهقی نیشابوری، از دانشمندان قرن ششم هجری بود که در بیشتر علوم متداول زمان خود دست داشت. وی از شاگردان فضل بن حسن طبرسی و عماد طوسی، محمد بن علی، بود و اقوال او در فقه شهرت داشت.[۱]
سال درگذشت قطب‌الدین کیدری به دست نیامده است.[۲]
آثار
از آثار قطب‌الدین کیدری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:[۳]
- الاصباح فی فقه الامامیه.
- انوار العقول من اشعار وصی الرسول: به تصریح مؤلف «الذریعه»، این کتاب غیر از دیوان مشهور و متداولی است که به علی بن ابی‌طالب منسوب است.
- البراهین الجلیة فی ابطال الذوات الازلیة.
- حدائق الحقایق: شرحی بر نهج البلاغه است و نسخه‌ای از آن در کتابخانه فاضلیه مشهد موجود است.
- الدرر فی دقایق علم النحو.
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «قطب الدین کیدری». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.