قنبر

قنبر، غلام علی بن ابی‌طالب و مکنی به ابوالشعثاء بود. او در دوران زندگی علی بن ابی‌طالب از یاران او به‌شمار می‌رفت و در دوستی و وفاداری به او پایدار بود و سرانجام به دستور حجاج بن یوسف به قتل رسید.

زندگی

قنبر مولای علی بن ابی‌طالب و مکنی به ابوالشعثاء بود که علی بن ابی‌طالب او را قنبر نام نهاد. او در دوران زندگی علی بن ابی‌طالب به دوستی و وفاداری به علی شناخته شده بود. منابع شیعی گفته‌اند که روزی حجاج گفت که می‌خواهد یکی از دوستان نزدیک علی بن ابی‌طالب را به قتل برساند و از حاضران پرسید چه کسی را با این ویژگی می‌شناسند. آنان گفتند کسی در دوستی با او دیرینه‌تر از قنبر نیست. حجاج دستور داد او را احضار کنند. هنگامی که قنبر نزد او آمد، حجاج پرسید: «قنبر تویی؟» قنبر پاسخ داد: «آری.» حجاج گفت: «بنده علی هستی؟» قنبر گفت: «بنده خدا هستم، اما علی ولی‌نعمت من است.» حجاج از او خواست از دین علی بیزاری بجوید. قنبر پاسخ داد: «اگر از دین او بیزاری بجویم، آیا می‌توانی مرا به دینی بهتر از آن راهنمایی کنی؟» حجاج گفت که او را خواهد کشت و از او خواست شیوه کشتن خود را انتخاب کند. قنبر گفت انتخاب آن را به حجاج واگذار می‌کند؛ زیرا هرگونه که او را بکشد، روزی به همان نحو او را قصاص خواهد کرد و علی بن ابی‌طالب به او خبر داده است که حجاج سر او را خواهد برید. پس از آن، حجاج دستور داد قنبر را به همان شیوه به قتل برسانند.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «قنبر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.