لیث بن سعد بن عبدالرحمن
لیث بن سعد بن عبدالرحمن فقیه و محدث مصری و از پیشوایان علمی مصر در روزگار خود بود. اصل او را از خراسان دانسته‌اند و درباره زادگاهش دو قول نقل شده است: قلقشنده و ماربین اصفهان. او در سال ۹۴ قمری زاده شد و در سال ۱۷۵ قمری در قاهره درگذشت. لیث به سخاوت شهرت داشت و از او آثاری در فقه و حدیث بر جای مانده است. امام شافعی او را از مالک بن انس فقیه‌تر می‌دانست و معتقد بود که یاران لیث در شناساندن جایگاه علمی او کوتاهی کرده‌اند. ابن حجر عسقلانی نیز کتابی درباره زندگی او با عنوان *الرحمة الغیثیة فی الترجمة اللیثیة* نوشته است.[۱]
زندگی و جایگاه علمی
لیث بن سعد بن عبدالرحمن، از وابستگان قبیله بنی‌فهم، در روزگار خود از پیشوایان فقه و حدیث در مصر به شمار می‌رفت. اصل او را از خراسان دانسته‌اند. درباره زادگاهش دو روایت وجود دارد: بنا بر یک روایت، در سال ۹۴ قمری در قلقشنده و بنا بر روایتی دیگر در ماربین اصفهان زاده شد. او در سال ۱۷۵ قمری در قاهره مصر درگذشت.[۲]
در گزارش‌های مربوط به او، از سخاوتش یاد شده است. امام شافعی درباره جایگاه فقهی لیث گفته است که او از مالک بن انس فقیه‌تر بود، اما یارانش در شناساندن مقام علمی او کوتاهی کردند. اخبار و حکایت‌های بسیاری درباره زندگی لیث نقل شده و آثاری نیز در فقه و حدیث به او نسبت داده‌اند.[۳]
آثار
ابن حجر عسقلانی کتابی درباره زندگی لیث بن سعد با عنوان *الرحمة الغیثیة فی الترجمة اللیثیة* تألیف کرده است که به چاپ رسیده است. متن منبع به آثار دیگری از لیث در فقه و حدیث نیز اشاره می‌کند، اما نام آن‌ها را ذکر نمی‌کند.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «لیث بن سعد بن عبدالرحمن». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.