محمد بن احمد بن ابیسهل سرخسی
محمد بن احمد بن ابیسهل سرخسی، معروف به ابوبکر سرخسی، از فقیهان و دانشمندان برجسته سده پنجم هجری بود. او در فقه و اصول شهرت فراوان یافت و کتاب «المبسوط» او از مهمترین آثار فقهی در سنت حنفی بهشمار میرود. درگذشت او را در سال ۴۸۳، ۴۸۶ یا ۴۹۰ قمری نوشتهاند.
زندگی
محمد بن احمد بن ابیسهل سرخسی، مکنی به ابوبکر، از دانشمندان عالیرتبه سده پنجم هجری بود. او در فقه و اصول فقه جایگاهی بلند داشت و در شمار نامدارترین عالمان روزگار خود قرار گرفت. منابع در سال درگذشت او اختلاف دارند و آن را ۴۸۳، ۴۸۶ یا ۴۹۰ قمری ذکر کردهاند.[۱]
آثار
مهمترین اثر سرخسی کتاب «المبسوط» است که آن را در دوران زندان به صورت املا تدوین کرد. وی در اواخر عمر، پس از رهایی از زندان، به فرغانه رفت و این کتاب را در آنجا به پایان رساند. از دیگر آثار او میتوان به «شرح الجامع الکبیر»، «شرح السیر الکبیر» و کتابی در اصول فقه اشاره کرد.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سرخسی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.