محمد بن علی کراجکی
محمد بن علی کراجکی، معروف به ابوالفتح خیمی، فقیه، نحوی، لغوی، منجم، پزشک و متکلم شیعه در قرن پنجم قمری بود. او از عالمان برجسته شیعه و از شاگردان شیخ مفید و اصحاب سید مرتضی به شمار می‌رفت. کراجکی بیشتر عمر خود را به سفر در شهرهای مختلف برای فراگیری دانش و شنیدن روایت‌ها گذراند و بخش عمده‌ای از این سفرها را در مصر سپری کرد. از آثار او می‌توان به «کنز الفوائد»، «التعجب»، «النوادر»، «معونة الفارض»، «تهذیب المسترشدین» و «معدن الجواهر» اشاره کرد. او در سال ۴۴۹ قمری در صور درگذشت.[۱]
زندگی
محمد بن علی بن عثمان، مشهور به ابوالفتح خیمی و کراجکی، از فقیهان و دانشوران شیعه بود که در زمینه‌های فقه، نحو، لغت، نجوم، پزشکی و کلام فعالیت داشت. او از شاگردان شیخ مفید و از عالمان برجسته وابسته به حلقه علمی سید مرتضی علم‌الهدی بود.[۲]
کراجکی بخش عمده عمر خود را به سفر در سرزمین‌های مختلف و فراگیری دانش اختصاص داد. او مدت زیادی را در مصر، از جمله قاهره و شهرهای دیگر آن سرزمین، گذراند و از دانشمندان آنجا اخبار و روایات شنید.[۳]
آثار
کراجکی آثار متعددی در زمینه‌های گوناگون علمی و دینی تألیف کرد. از جمله آثار شناخته‌شده او عبارت‌اند از:
- «کنز الفوائد»
- «التعجب»
- «النوادر»
- «معونة الفارض»
- «تهذیب المسترشدین»
- «معدن الجواهر»[۴]
درگذشت
محمد بن علی کراجکی در سال ۴۴۹ قمری در شهر صور درگذشت.[۵]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «محمد بن علی کراجکی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.