| مسابقه دانشدخت | |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
مرضیه حدیدچی
مرضیه حدیدچی دباغ (۱۳۱۸–۱۳۹۵) از فعالان سیاسی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ و از چهرههای سیاسی جمهوری اسلامی ایران بود. او در دورههایی مسئولیتهایی در نهادهای انقلابی بر عهده داشت و سه دوره نماینده مجلس شورای اسلامی بود. اطلاعات مربوط به زندگی و فعالیتهای او عمدتاً بر پایه خاطرات منتشرشده، مصاحبهها و پژوهشهای تاریخی معاصر ایران است.
زندگی
مرضیه حدیدچی در سال ۱۳۱۸ در همدان متولد شد. پدر او علی پاشا حدیدچی کتابفروش بود و مادرش فاطمه احمدی به آموزش قرآن به زنان محله میپرداخت.[۱] او در ۱۴سالگی با محمدحسن دباغ ازدواج کرد و به تهران رفت. حاصل این ازدواج هشت فرزند بود.[۲] او تحصیلات ابتدایی خود را در مکتبخانه آغاز کرد. پس از ازدواج، به فراگیری علوم دینی پرداخت و نزد استادانی از جمله سیدمحمدرضا سعیدی به تحصیل ادامه داد.[۳]
مبارزات سیاسی
فعالیت سیاسی او با توزیع اعلامیههای سید روحالله خمینی آغاز شد. پس از بازداشت توسط ساواک، در سال ۱۳۵۳ با گذرنامه جعلی از کشور خارج شد و مدتی در اروپا و سپس در لبنان و سوریه به فعالیت سیاسی و آموزش نظامی پرداخت. در این دوره با محمد منتظری همکاری داشت و در انتشار و انتقال آثار خمینی نقش ایفا کرد. او در سال ۱۳۵۶ در فعالیتهای اعتراضی ایرانیان خارج از کشور در لندن و پاریس مشارکت داشت.[۴]
پس از بازگشت به ایران، به ریاست زندانهای زنان تهران و سپس فرماندهی سپاه همدان منصوب شد. در جریان درگیریهای غرب کشور مجروح شد و پس از آن مسئولیت بسیج خواهران را بر عهده گرفت.[۵] او سه دوره نماینده مجلس شورای اسلامی بود و در مراکز آموزشی از جمله دانشگاه علم و صنعت ایران به تدریس علوم دینی پرداخت. همچنین عضو شورای مرکزی جمعیت زنان جمهوری اسلامی بود.[۶] در سال ۱۳۶۷، به همراه هیئتی برای ابلاغ پیام خمینی به میخائیل گورباچف به مسکو اعزام شد.[۷] او بعدها ششدانگ یک واحد مسکونی را وقف حرم روحالله خمینی کرد.[۸]
درگذشت
وی در ۲۷ آبان ۱۳۹۵ پس از یک دوره بیماری درگذشت.
منابع
- ↑ «جایی برای پرگشودن روح دخترکی جسور». ندا (۱۶): ۱۱. ۱۳۹۵.
- ↑ «هیچوقت پشیمان نشدم». ندا (۱۶): ۱۳–۱۴. ۱۳۹۵.
- ↑ کاظمی، محسن (۱۳۸۴). خاطرات مرضیه حدیدچی (دباغ). سوره مهر. ص. ۱۷.
- ↑ طباطبایی، فاطمه (۱۳۹۵). «روایتی از گلایه خانم دباغ». ندا (۱۶): ۵۴.
- ↑ کاظمی، محسن (۱۳۸۴). خاطرات مرضیه حدیدچی (دباغ). سوره مهر. ص. ۲۳۵–۲۳۶.
- ↑ کاظمی، محسن (۱۳۸۴). خاطرات مرضیه حدیدچی (دباغ). سوره مهر. ص. ۱۷.
- ↑ کاظمی، محسن (۱۳۸۴). خاطرات مرضیه حدیدچی (دباغ). سوره مهر. ص. ۲۴۷–۲۶۴.
- ↑ مصطفی میردامادی (۱۳۸۲). واقفان مؤمنه از تهران. سازمان اوقاف و امور خیریه استان تهران. ص. ۷۷.