|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
مریم عمید
مریم عمید سمنانی (۱۲۳۷–۱۲۹۸ش)، مشهور به مزینالسلطنه، روزنامهنگار و نویسنده ایرانی بود که در زمینه آموزش دختران و مطبوعات زنان فعالیت داشت. او بنیانگذار مدرسه دخترانه مزینیه و صاحب امتیاز نشریه شکوفه بود و از چهرههای فعال حوزه روزنامهنگاری زنان در دوره پایانی قاجار بهشمار میآید.
زندگی
مریم عمید سمنانی در سال ۱۲۳۷ شمسی در سمنان متولد شد. پدر او میرزا سید رضی سمنانی، معروف به رئیسالاطبا، از پزشکان قشون ناصرالدین شاه بود. وی آموزشهای اولیه را نزد پدر خود فراگرفت و زبان فرانسه و عکاسی را نیز آموخت. او در شانزدهسالگی با عمادالدوله سالور ازدواج کرد و پس از یک سال از او جدا شد. حاصل این ازدواج فرزندی به نام عبدالله میرزا سالور بود. هفت سال بعد با قوامالحکماء ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد.[۱] پس از درگذشت همسر دومش، فعالیتهای آموزشی و مطبوعاتی خود را گسترش داد.
در سالهای پایانی عمر، به انجمن همت خواتین ایران پیوست و نشریه شکوفه را در اختیار این انجمن قرار داد.[۲]
در سال ۱۲۹۱ش (۱۳۳۰ق)، مریم عمید مدرسهای دخترانه با نام مدرسه مزینیه تأسیس کرد.[۳] این مدرسه دارای دو شعبه بود: شعبه دارالعلم که در آن خواندن و نوشتن، ریاضیات، جغرافیا و زبانهای خارجی تدریس میشد و شعبه دارالصنایع که به آموزش صنایعدستی مانند قالیبافی، جوراببافی و زریدوزی اختصاص داشت. اعطای گواهی پایان تحصیل منوط به قبولی در آزمونی بود که توسط وزارت معارف برگزار میشد.
مریم عمید در سال ۱۲۹۲ش (۱۳۳۱ق) نشریه شکوفه را در تهران منتشر کرد که از نشریات ویژه زنان بهشمار میرفت و تا زمان درگذشت او به مدت شش سال انتشار یافت. در این نشریه، موضوعاتی مرتبط با آموزش، آگاهی اجتماعی زنان و تشویق به استفاده از تولیدات داخلی مطرح میشد.[۴]
او همچنین در فعالیتهای انجمن همت خواتین مشارکت داشت؛ انجمنی که با هدف ترویج مصرف کالاهای داخلی و گسترش آموزش هنرهای دستی در میان زنان تشکیل شده بود.[۵]
درگذشت
مریم عمید در شهریور ۱۲۹۸ش (شوال ۱۳۳۷ق) در سفر به سمنان بر اثر سکته قلبی درگذشت.
منابع
- ↑ فرخزاد، پوران (۱۳۸۱). کارنمای زنان کارای ایران، از دیروز تا امروز. قطره. ص. ۵۶۷–۵۶۸.
- ↑ دژم، عذرا (۱۳۸۴). اولین زنان. علم. ص. ۲۲۲.
- ↑ خسروپناه، محمدحسین (۱۳۸۱). هدفها و مبارزه زن ایرانی از انقلاب مشروطه تا سلطنت پهلوی. پیام امروز. ص. ۲۰۵.
- ↑ ببران، صدیقه (۱۳۸۱). نشریات ویژه زنان: سیر تاریخی نشریات زنان در ایران معاصر. روشنگران و مطالعات زنان. ص. ۳۹–۴۸.
- ↑ حقیقت، عبدالرفیع (۱۳۵۲). تاریخ سمنان. ص. ۶۹۲–۷۰۲.