منیره نوبخت

منیره نوبخت (۱۳۲۹–۱۴۰۰) نماینده تهران در دوره‌های چهارم و پنجم مجلس شورای اسلامی بود و نقش برجسته‌ای در آموزش و پرورش دختران و فعالیت‌های زنان در ایران معاصر داشت. وی علاوه بر فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی، در عرصه سیاسی نیز حضور مؤثر داشت و در کمیسیون‌ها و شوراهای مرتبط با زنان و خانواده عضویت داشت.

زندگی

منیره نوبخت فرزند عباس در سال ۱۳۲۹ در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در دبستان همایون و متوسطه را در دبیرستان‌های حجت و روحانی رفتار در رشته طبیعی به پایان رساند و در سال ۱۳۴۷ موفق به اخذ دیپلم گردید. پس از اخذ دیپلم، چندین سال به تحصیل علوم حوزوی مشغول شد و سپس در آزمون ورودی دانشکده الهیات و معارف اسلامی پذیرفته شد و تا مقطع کارشناسی ارشد در این رشته ادامه تحصیل داد.

فعالیت‌های شغلی

فعالیت‌های شغلی منیره نوبخت از سال ۱۳۵۵ با حق‌التدریسی در مدارس دخترانه منطقه ۱۲ تهران آغاز شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، وی به سمت معاون دبیرستان دخترانه علوی تعیین شد و از مهر ۱۳۵۸ ریاست دبیرستان اسدی را برعهده گرفت. در همان سال، با ابلاغ شهید رجایی، وزیر آموزش و پرورش وقت، با حفظ سمت به عنوان مشاور آموزشی و پرورشی مرکز تربیت معلم دختران منصوب شد و در سال ۱۳۵۹ مسئولیت مرکز تربیت معلم دختران را برعهده گرفت و تا سال ۱۳۶۴ در این سمت باقی ماند. در این سمت، مرکز تربیت معلمان پرورشی دختران تأسیس شد.

در سال ۱۳۶۴ به دفتر فرهنگ اسلامی در دانشگاه آزاد اسلامی مأمور شد و در سال ۱۳۶۵ به سمت مدیر دبیرستان علوم و معارف اسلامی دختران و معاون آموزشی مدرسه عالی شهید مطهری منصوب گردید. در سال ۱۳۶۶ دوره راهنمایی و دبیرستان مدرسه رفاه را تأسیس و مدیریت کرد و در سال ۱۳۶۸ مسئولیت مرکز تربیت معلم دینی و عربی دختران (شهدای مکه) و امور آموزشی مدرسه رفاه را برعهده گرفت.

فعالیت‌های سیاسی

منیره نوبخت از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۲ عضو حزب جمهوری اسلامی ایران بود و از سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۸ به عنوان مبلغ سازمان تبلیغات اسلامی فعالیت کرد. وی فعالیت‌های سیاسی خود را در جامعه اسلامی فرهنگیان و جامعه زینب ادامه داد و در شورای مرکزی این دو تشکل عضویت یافت.

در سال ۱۳۷۱ به عنوان کاندیدای جامعه روحانیت مبارز در انتخابات چهارمین دوره مجلس شورای اسلامی شرکت کرد و موفق شد از سوی مردم تهران انتخاب شود. وی همچنین در سال ۱۳۷۵ در دوره پنجم نیز نماینده مردم تهران شد. در دوره‌های چهارم و پنجم، عضو کمیسیون‌های آموزش عالی، آموزش و پرورش و تدوین آیین‌نامه، همچنین عضو و مخبر کمیسیون زنان، جوانان و خانواده و نماینده ناظر مجلس در شورای فرهنگی ـ اجتماعی زنان بود و ریاست شورای فرهنگی ـ اجتماعی زنان و عضویت در شورای فرهنگ عمومی کشور وابسته به شورای عالی انقلاب فرهنگی را برعهده داشت.

پس از پایان دوره پنجم مجلس (۳ خرداد ۱۳۷۹)، نوبخت به شورای عالی انقلاب فرهنگی منتقل شد و تا سال ۱۳۸۷ ریاست شورای فرهنگی ـ اجتماعی زنان را برعهده داشت. او از سال ۱۳۸۸ تا شهریور ۱۳۹۲ عضو هیئت منصفه دادگاه مطبوعات بود و در سال ۱۳۹۱ پس از بازنشستگی، به عنوان مشاور سازمان تبلیغات اسلامی و نماینده این سازمان در شورای فرهنگی ـ اجتماعی زنان منصوب شد و مدیرعامل سازمان زنان انقلاب اسلامی گردید.

اقدامات

از جمله طرح‌ها و لوایحی که نوبخت در دوره‌های چهارم و پنجم در تصویب آنها نقش داشت، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: تشکیل شوراهای آموزش و پرورش در استان‌ها و شهرستان‌ها، قانون ممنوعیت تصدی بیش از یک شغل، قانون تشکیل و توسعه بسیج دانشجویی، قانون تنظیم خانواده و جمعیت، قانون تأمین زنان و کودکان بی‌سرپرست، قانون تشکیلات، وظایف و انتخاب شورای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران، قانون ترویج تغذیه با شیر مادر و حمایت از مادران در دوران شیردهی، قانون گزینش معلمان و کارکنان آموزش و پرورش، طرح اصلاح قانون اشتغال نیمه‌وقت کارکنان زن و تقلیل ساعت کار، طرح ممنوعیت ابزاری از زنان در مطبوعات، پیشنهاد ردیف بودجه مستقل برای شورای فرهنگی ـ اجتماعی زنان، طرح تشکیل کمیسیون زنان، جوانان و خانواده، طرح محرم‌سازی فضاهای آموزشی و آزادی پوشش دختران در فضاهای آموزشی، طرح ایجاد دادگاه خانواده و الزام حضور قاضی مشاور زن، و طرح اصلاح قانون انتخابات راجع به افزایش سطح سواد نمایندگان و پرداخت مهریه به ارزش روز.