ناهید فاتحی کرجو

ناهید فاتحی کرجو (۱۳۴۴-۱۳۶۱ش) از شهدای شاخص انقلاب اسلامی و دفاع مقدس در کردستان است که به دلیل مقاومت سرسختانه در برابر گروه‌های ضدانقلاب و تحمل شکنجه‌های طاقت‌فرسا، به «سمیه کردستان» شهرت یافته است.

زندگی‌نامه

ناهید فاتحی کرجو در ۴ تیر ۱۳۴۴ش در شهر سنندج در خانواده‌ای مذهبی دیده به جهان گشود. پدرش محمد، از پرسنل ژاندارمری و اهل تسنن، و مادرش سیده زینب، زنی شیعه و مخلص بود. او در فضایی پرورش یافت که احترام به اهل‌بیت(ع) و تقید به عبادات در اولویت بود.

مبارزات دوران انقلاب

با اوج‌گیری نهضت امام خمینی، ناهید که در سنین نوجوانی بود، به صف مبارزان پیوست. او در تظاهرات علیه رژیم پهلوی در سنندج حضوری فعال داشت و یک بار نیز توسط مأموران شاه مورد ضرب و شتم شدید با باتوم قرار گرفت، اما از مسیر خود عقب‌نشینی نکرد.

فعالیت پس از انقلاب و همکاری با نهادهای انقلابی

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با شروع فتنه گروه‌های ضدانقلاب در کردستان، ناهید همکاری خود را با نیروهای ارتش، سپاه و بسیج آغاز کرد. این فعالیت‌ها و بصیرت او، خشم گروهک‌های ضدانقلاب به‌ویژه «کومله» را برانگیخت.

ربایش و اسارت

در زمستان سال ۱۳۶۰ش، ناهید که به شدت بیمار بود، برای مراجعه به درمانگاهی در میدان مرکزی سنندج از خانه خارج شد، اما در راه توسط چهار نفر از مزدوران ضدانقلاب ربوده شد. پس از ربودن او، خانواده‌اش بارها توسط گروه‌های ناشناس تهدید شدند تا دست از حمایت از انقلاب بردارند.

شکنجه و شهادت

دوران اسارت ناهید ۱۱ ماه به طول انجامید. در این مدت، ضدانقلاب برای درهم شکستن اراده او، وی را با دستان بسته و سرِ تراشیده در روستاهای کردستان می‌گرداندند و او را «جاسوس خمینی» خطاب می‌کردند.

گفته شده است که شکنجه‌گران شرط آزادی او را توهین به حضرت امام خمینی (ره) قرار داده بودند، اما او با استقامتی مثال‌زدنی از این امر خودداری کرد.

شهادت

درباره نحوه شهادت وی دو روایت ذکر شده است:

۱. پیکر مجروح و کبود او با سری شکسته و تراشیده در سنگلاخ‌های اطراف روستای «هشمیز» پیدا شد.

۲. برخی روایات حاکی از آن است که اشرار او را به دلیل امتناع از توهین به امام خمینی، زنده به گور کرده‌اند.

خاکسپاری در تهران

به دلیل شرایط حاد امنیتی در کردستان و فشارهای مضاعف گروهک‌ها بر خانواده شهید، مادر وی ناچار شد پیکر ناهید را به تهران منتقل کند. او در قطعه شهدای انقلاب (بهشت زهرای تهران) به خاک سپرده شد تا مزارش سندی بر مظلومیت شهدای کردستان باشد.

میراث و تاثیر

شهادت ناهید فاتحی کرجو و مشاهده آثار شکنجه بر بدن او، موجی از افشاگری علیه ماهیت گروه‌های ضدانقلاب در منطقه ایجاد کرد و باعث افزایش بصیرت و اتحاد مردم سنندج در مبارزه با این گروهک‌ها گردید.

مدفن و هجرت خانواده به تهران

پس از انتقال پیکر شهید به سنندج، به دلیل شرایط بحرانی منطقه و فشارهای مداوم گروهک‌های ضدانقلاب بر خانواده فاتحی کرجو، مادر وی تصمیم به مهاجرت به تهران گرفت. پیکر ناهید در قطعه شهدای انقلاب در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. مادر شهید در سال‌های پایانی عمر خود بیان داشته بود که با وجود سختی‌های معیشتی در تهران، از اینکه مزار فرزندش پناهگاه اوست، احساس آرامش می‌کند.

سمیه کردستان؛ الگوی مقاومت

ناهید فاتحی کرجو در زمان شهادت تنها ۱۷ سال داشت، اما استقامت او در برابر شکنجه‌های طاقت‌فرسا جهت اجبار به توهین نسبت به امام خمینی (ره)، باعث شد تا در ادبیات ایثار و شهادت ایران، لقب «سمیه کردستان» را به خود اختصاص دهد.

وجه تسمیه

لقب سمیه کردستان به دلیل شباهت‌های تاریخی و رفتاری وی با «سمیه»، نخستین زن شهید صدر اسلام، به وی داده شده است:

- پایداری بر عقیده: همان‌گونه که سمیه در برابر مشکران مکه بر توحید استقامت ورزید، ناهید نیز در برابر گروه‌های ضدانقلاب بر آرمان‌های انقلاب اسلامی پافشاری کرد.

- تحمل شکنجه: هر دو شهید تحت وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها قرار گرفتند تا از مقتدای خود برائت بجویند، اما تا پای جان ایستادگی کردند.

جایگاه در فرهنگ ایثار

نام این شهیده پس از گذشت دهه‌ها، به عنوان نمادی از بصیرت و شجاعت زنان کرد مسلمان شناخته می‌شود. شیوه زندگی و انتخاب آگاهانه او در دفاع از اصول متعالی اسلامی، امروزه به عنوان الگویی برای «زنان مجاهد» و نسل جوان در ایران اسلامی معرفی می‌گردد.