پیش‌نویس:آیه حفظ

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آیه حِفْظْ (حجر: ۹) که خداوند در آن، خود را نازل‌کننده و نگه‌دارنده قرآن می‌خواند. مفسران حفظ و چگونگی قرآن از جانب خداوند را به گونه‌های مختلفی معنا و تفسیر کرده‌اند. برخی «حفظ» را مراقبت از اضافه یا کم شدن کلمات و عبارت‌های قرآن دانسته‌اند. دیگران منظور از حفظ را جلوگیری از نابودی قرآن دانسته‌اند. برخی نیز بر این باورند که منظور از حفظ، محافظت خداوند از حضرت محمد(ص) است.

آیه حفظ

مشخصات آیه نام آیه آیه حفظ واقع در سوره حجر شماره آیه ۹ جزء ۱۴ اطلاعات محتوایی مکان نزول مکه موضوع اعتقادی درباره حفاظت و نگهبانی قرآن از تحریف اکثر متون اسلامی این آیه را به معنای حفاظت الهی از تحریف قرآن در نظر گرفته‌اند. برخی مفسران، تلاش‌ مسلمانان در حفظ قرآن را نشان دهنده عملی شدن این وعده خداوند می‌دانند.‌ از نظر آیت‌الله خویی می‌توان برای اثبات عدم تحریف قرآن به این آیه تکیه کرد؛ زیرا صدور این آیه از سوی خداوند را حتی قائلان به تحریف نیز پذیرفته‌اند و می‌توان به آن استناد نمود.ابن عربی، تفسیر ابن عربی، تحقیق و تصحیح:عبد الوارث محمد علي، لبنان، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.