کاربر:حیران 313/صفحه تمرین
برکت
برکت به معنای ثبوت و پایداری، خجستگی، خیر کثیر و سود از مفاهیم رایج دینی است.[۱] درفرهنگ ایرانی-اسلامی، برکت مفهومی کلیدی و ارزشمند است که به معنای افزایش و فراوانی نعمتهای الهی در زندگی انسانها است. این مفهوم در آیات قرآن کریم و روایات اهل بیت (ع) به کرات مورد تأکید قرار گرفته است.
به عنوان مثال، در قرآن کریم میخوانیم:
«وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَی آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَیْهِم بَرَکَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ» (اعراف، آیه ۹۶)
یعنی: «و اگر اهل شهرها ایمان میآوردند و پرهیزکاری میکردند، قطعاً برکات آسمان و زمین را بر آنان میگشودیم.» در احادیث نیز تأکید زیادی بر جلب برکت شده است. به عنوان مثال، پیامبر اکرم (ص) فرمودهاند:
«الصدقة تدفع البلاء و تزید فی العمر و تدفع میتة السوء»
یعنی: «صدقه بلا را دفع میکند، عمر را افزایش میدهد و مرگ بد را دفع میکند.»
در نهایت، برای جلب برکت در زندگی، باید به اصول و ارزشهای اسلامی پایبند بود و اعمال صالح را انجام داد.
- ↑ طباطبایی، علامه محمد حسین. تفسیر المیزان،.
کلمه «برکت» در دین، به ویژه در قرآن، اخبار، احادیث، تورات و انجیل به کرات به کار رفته است. در تورات، برکت حتی به عنوان یک سنت الهی معرفی شده است.
این کتب و روایات، ادعای کسانی را که منکر برکت هستند و معتقدند تنها اسباب طبیعی در اشیاء اثر گذارند، رد میکنند. این منکران گمان میکنند که اثر اسباب طبیعی، جایی برای اثرگذاری «برکت» باقی نمیگذارد. اما در واقع، سببیت خداوند و برکت او در طول سایر اسباب قرار دارد، نه در عرض آنها؛ بنابراین، برکت با اثرگذاری اسباب طبیعی تداخلی ندارد و آنها را باطل نمیکند، بلکه خود اثری جداگانه دارد.[۱]
منابع
- ↑ ترجمه تفسیر المیزان،. ج. ج۷. صص. ص۳۹۰٬۳۹۱.