کاربر:A.mir/صفحه تمرین

معنای اصطلاحی

برای آشنایی با واژه های کلیدی، در مقاله حاضر نیاز است از حیث لغوی و اصطلاحی مورد بررسی قرار گرفته، تا خواننده محترم در مقاله ذهنش مشوش و به چالش کشیده نشود. 1-1.تربیت واژه «تربیت» در لغت مصدر عربی پروردن و دست نرم بر پهلوی بچه زدن تا به خواب برخیزد. در لغت فارسی از پرورش و تعلیم و تأدیب و سیاست و ترقی و برتری و با علم و با ادب شدن و آموختن درس گرفته شده است .[۱] این واژه در اصطلاح: پرورش در جهت رشد و کمال برای رسیدن به سعادت است.هدف بعثت پیامبران، نزول کتاب‌های آسمانی و تشریع شرایع و تکالیف همه در راستای تربیت انسان و هدایت او به صراط مستقیم عبودیت و نیل به هدف والای خلقت یعنی معرفت خداوند متعال و تحقق به فضایل انسانی و دوری جستن از رذائل و خوی حیوانی است چنانکه آیات و روایات متعددی بر این حقیقت تأکید دارند

تربیت در دوران کودکی

تربیت فرآیندی پویا و مستمر است که نتایج آن در بلندمدت نمایان می‌شود. دوران کودکی نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری شخصیت فرد دارد. این مقاله با روش کتابخانه‌ای و با اتکا به نظریات روانشناسی تربیتی تدوین شده است.

کلیدواژه‌ها: تربیت، دوران کودکی، روانشناسی تربیتی، مراحل رشد

یکی از اساسی‌ترین مسائل در جوامع امروزی، توجه به کیفیت تربیت در سال‌های اولیه زندگی است. تربیت صحیح در دوران کودکی می‌تواند مانع بسیاری از مشکلات رفتاری در آینده شود.

تعریف تربیت از دیدگاه روانشناسی تربیتی

تربیت به عنوان "فرآیند هدایت و جهت‌دهی به استعدادهای ذاتی فرد در مسیر رشد و تعالی" تعریف می‌شود. تربیت تنها به آموزش محدود نمی‌شود، بلکه شامل تمام جنبه‌های رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی فرد است.

دوران کودکی در نظریه مراحل رشد

دوران کودکی به دو مرحله اصلی تقسیم می‌شود:

· دوره پیش از دبستان (تولد تا 6 سالگی)

· دوره دبستان (7 تا 12 سالگی)

اهمیت سال‌های اولیه زندگی

سال‌های اولیه زندگی، زیربنای شخصیت فرد را تشکیل می‌دهد. تجربیات اولیه کودکی تأثیر ماندگاری بر رفتارهای آینده فرد دارد.

نقش خانواده در تربیت

والدین به عنوان اولین مربیان

والدین نخستین و مهم‌ترین عامل در تربیت کودکان هستند. هماهنگی بین والدین در روش‌های تربیتی ضروری است و عدم هماهنگی می‌تواند موجب سردرگمی کودک شود.

مسئولیت تربیتی والدین

مسئولیت والدین فراتر از تأمین نیازهای مادی است و پرورش مهارت‌های اجتماعی، عاطفی و شناختی را در بر می‌گیرد.

اصول تربیت

توجه به تفاوت‌های فردی

یکی از اصول مهم در تربیت، توجه به تفاوت‌های فردی کودکان است. برنامه‌های تربیتی باید با توجه به ویژگی‌های ذاتی هر کودک طراحی شود.

تربیت تدریجی و مستمر

فرآیند تربیت باید به صورت تدریجی و مستمر در تمام مراحل رشد ادامه یابد.

محیط یادگیری غنی

فراهم کردن محیطی غنی از نظر محرک‌های آموزشی، نقشی اساسی در رشد شناختی کودکان دارد.